ଶେଷ ପ୍ରଶ୍ନ

ଜୀବନ ଉପତ୍ୟକାର ସୁଦୂର ପ୍ରସାରୀ ଦିଗନ୍ତରେ

ଭାବନାର ପକ୍ଷୀ ଉଡି ବୁଲୁ ବୁଲୁ ଡେଣା ଝାଡ଼ି

ଖୋଜି ବୁଲେ ଏକ ଅଭୟ ନିର୍ଭୟ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ

କେଉଁ ମହାଦ୍ରୁମର ଶାଖା ଡାଳରେ ବାନ୍ଧିବ ବସା

ଆଶାର କଢ଼ ତାର ଫୁଟି ମହକିବ ମଧୁ ବସନ୍ତରେ

ସରସ ସୁନ୍ଦର କରି ଗଢ଼ିବ ତାର ଭବିଷ୍ୟତ

ଆଙ୍କୁ ଆଙ୍କୁ ମନେ ତାର ଅସରନ୍ତି ସ୍ବପ୍ନିଳ ଚିତ୍ରପଟ୍ଟ 

ସାମ୍ନାକୁ ଆସେ ଅନେକ କଠିନ ଜଟିଳ ପ୍ରଶ୍ନ

ଉତ୍ତର ଖୋଜିବାର ପ୍ରୟାସରେ କରୁ ଅଭିଯାନ

ତୁମ ସାଥେ ସ୍ଥାପିବାକୁ ଏକ ପବିତ୍ର ସଂପର୍କ

ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଉଭୟେ କରୁ ଆମେ ତର୍ଜମା

ମୋ ଉତ୍ତର ତୁମ ଉତ୍ତର ମିଶି ହୁଏ ଯେବେ ଏକ

ପରସ୍ପର ହେଉ ଆମେ ନିକଟରୁ ନିକଟତର

ରୁଚି ସାଥେ ରୁଚି ନୀତି ସାଥେ ନୀତି ମିଶିଲା ପରେ

ମନ ହୃଦୟ ବି ହୋଇଯାଏ ଏକ ଓ ଅଭିନ୍ନ

ତଥାପି କାହିଁକି ଅଟକି ଯାଏ ଆମର ଗତି ପ୍ରଗତି

ଅନ୍ଧ ବୁଝାମଣାର ଅଙ୍କାବଙ୍କା ଅଜଣା ଗଳିରେ

ପ୍ରଶ୍ନମାନେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି ଆଗରେ ପାଚେରୀ ହୋଇ

ତୁମ ସାଥେ ହୁଏ ବାକ୍ ଯୁଦ୍ଧ ମନ ହୁଏ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ

ଜୀବନ ଜିଇଁବାରେ ମିଳେନା ଖୋଜୁଥିବା ଆନନ୍ଦ

ଭରସା ବିଶ୍ଵାସ ସବୁ ପାଲଟି ଯାଏ ଉତ୍କଟ ବିଷ

ମୁଖ ମଣ୍ଡଳରୁ ହଜିଯାଏ ଫୁଟାଫୁଲର ସତେଜ ହସ

ତୁମେ ଦୋଷରୋପ କର ମୋତେ ମୁଁ କରେ ତୁମକୁ

ବାଦ ବିବାଦର ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦିତାରେ ପ୍ରତିରୋଧ ପ୍ରତିହିଂସା

କରିଦିଏ ଆମ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ମେଘାଚ୍ଛନ୍ନ ଆକାଶ ପରି

ବର୍ଷା ବର୍ଷିବା ଆଗରୁ ହୁଏ ଭୟଙ୍କର ବଜ୍ରପାତ

ତୁମ ଉପରୁ ମୋର ମୋ ଉପରୁ ତୁମର ହଜେ ଆସ୍ଥା 

ରହିଯାଏ ଅନେକ କିଛି ତୃଷ୍ଣା ବିତୃଷ୍ଣାର ଅବସାଦ

ଏତେ ଘନିଷ୍ଠତା ଭିତରେ କାହିଁକି ଅବାଞ୍ଛିତ ଆକ୍ରୋଶ

ଯା' ସବୁଦିନ ପାଇଁ ହୋଇ ରହେ ଏକ ଶେଷ ପ୍ରଶ୍ନ।