ଶାରଦୀୟ ଜହ୍ନ

କ୍ଷତାକ୍ତ ଧରଣୀ ବିଶ୍ଵ ପାଟରାଣୀ

ପ୍ରକୃତି ସୁନ୍ଦର ରୂପ

ବଦଳି ଯାଉଛି ଭୌଗୋଳିକ ଚିତ୍ର

ହଜିଯାଇଛି ବୈଭବ ।

ପଡ଼ିଅଛି ଆଜି ଧରମ ସଂକଟ

ଅସ୍ଥିର ଦୋଳାୟ ମାନ

ହେଉଛି ସମାଜ ଅଶନି ଗରଜେ

ହଜିଯାଇଛି ସୁଦିନ ।

ଏବେଳେ ପାର୍ବଣ ମହା ପରବରେ

ସ୍ଵାଗତ ଗୀତିକା ଗାଇ

ସ୍ଵାଗତ କରୁଛି ନୀରନ୍ଧ୍ର ଅନ୍ଧାରେ

ଆସ ଆସ ମହାମାୟୀ ।

ଦୁଃଖ ଦୈନ୍ୟ ଯେତେ ଯାତନା ତାଡନା

ମହାମାରୀ କବଳରେ

ଭୋଗୁଛି ଏ ଜାତି ତଥାପି ତୋହର

ଅଭ୍ୟର୍ଥନା ପାର୍ବଣରେ ।

ଆସିବୁକି ସତେ ଦେବୀ ଯୋଗମାୟା

ଜାଳି ଆଲୋକ ମଶାଲ

ଆଲୋକିତ ରସା ହୋଇ ରସମୟ

ହୋଇବ ଚଳ ଚଞ୍ଚଳ ।

ତୋର ଆଗମନ ଶାରଦୟ ଜହ୍ନ

ନାଚିବ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ତୋଳି

ହସିବ ଧରିତ୍ରୀ ହସିବେ ଜନତା

ଏତିକି ତୋ ପଦେ ଅଳି ।

ସବୁ ଦୁଃଖ ଦୈନ୍ୟ ଦୂରେଇ ଦେବୁ ମା

ଏତିକି ମିନତୀ କରେ

ଧୂପ,ଦୀପ,ନଇବେଦ୍ୟ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି

ଅର୍ପେ ତୋ ପଦ ଯୁଗଳେ ।