ପୁରାଣ ସାର ଭାଗବତ

ବେଦ ବେଦାନ୍ତ ର ସାର ତତ୍ତ୍ଵେ ଭରା

ଆମ ପ୍ରିୟ ଭାଗବତ

ଭାଦ୍ରବ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ତିଥିରେ ଲେଖନ୍ତି

ସଂସ୍କୃତରେ ବ୍ୟାସଦେବ ।

ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ ଜନ ମନ ଜାଣି

ଓଡ଼ିଆରେ ଯେ ଲେଖନ୍ତି

ସହଜ ଶବ୍ଦରେ ଭାବ ଦେଇ ତାକୁ

ଲୋକ ସମ୍ମୁଖେ ବାଢନ୍ତି ।

ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁକମୁନି ବାର୍ତ୍ତାଳାପେ

ଗ୍ରନ୍ଥଟି ମହିମା ମୟ

ସାତଦିନ ମଧ୍ୟେ ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ

ଶୁଣିବାକୁ କଲେ ଲୟ ।

ଶାସ୍ତ୍ର ନିର୍ଯ୍ୟାସ ରେ ନବାକ୍ଷରୀ ଛନ୍ଦେ

ଲିଖିତ ଯେ ଭାଗବତ

ଜୀବନ ଜୀଇଁବା ଶିଖାଇ ଦିଏ ସେ

ଶୁଣାଏ ଯେ କୃଷ୍ଣ ତତ୍ତ୍ଵ ।

ସୃଷ୍ଟି ତତ୍ତ୍ଵେ ଭରା ଜୀବନ ଜିଜ୍ଞାସା

ଦିଅଇ ଯେ ଭାଗବତ

ଜ୍ଞାନଭକ୍ତି ବାଣ୍ଟେ କର୍ମ ଯୋଗ କହେ

କହେ ଜୀବନ ଚରିତ ।

ଶାସ୍ତ୍ର ପୁରାଣର ଗାଥା ସବୁ ଏଠି

ସହଜ ସରଳେ ଲେଖା

ଯଜ୍ଞ କଥା କୁହେ ମୋକ୍ଷ କଥା କୁହେ

ଦିଏ ଜୀବନ ବାରତା ।

କୃଷ୍ଣାମୃତେ ଭରା ଢାଳଇ ଅମୀୟ

ଜୀବନ ପବିତ୍ର କରେ

ମନ ମୀନ ପରା କୃଷ୍ଣ ରସ ପାନେ

ପବିତ୍ର ଯେ ହୋଇଯାଏ ।

ଭାଗବତେ ଭରା ବିଜ୍ଞାନ ଦର୍ଶନ

ନବଧା ଭକ୍ତିର ଧାରା

ଭକ୍ତି, ପ୍ରେମ ତତ୍ତ୍ଵ ଧର୍ମ ଓ ସାହିତ୍ୟ

ସବୁ ତ ଏଥିରେ ଭରା ।

ଇଶ୍ଵର ପ୍ରାପ୍ତିର ଧାରା ବୁହାଇଛି

ଆମ ଗ୍ରନ୍ଥ ଭାଗବତ

ଜୀବନ ପାଇଁ କି ଯାହା ଯାହା ଲୋଡ଼ା

ଭାଗବତେ ଯେ ପ୍ରତୀତ ।

ପ୍ରତି ଘରେ ହୁଏ ଭାଗବତ ପୂଜା

ପ୍ରତ୍ୟେହ ଏହାର ପାଠ

ଆମ ସଂସ୍କୃତିର ଧରୋହର ସିଏ

ଦିଏ ଆତ୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସ ।

ଭାଗବତ ପାଠ ଭାଗବତ ଜନ୍ମ

ଦର୍ଶାଏ ଏହା ଦିବ୍ୟତା

ସାମ୍ୟ, ମୈତ୍ରୀ ଆଉ ଏକତା ମନ୍ତ୍ରରେ

ଭାଗବତ ର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ।

ଜୀବନ ଜୀଇଁବା ବାରତାରେ ଭରା

ପୁଣ୍ୟ ମୟୀ ଭାଗବତ

ଭକତି ମୁକ୍ତିର ଶୀତଳ ସ୍ରୋତ ଯେ

ଦେଖାଏ ମୋକ୍ଷ ର ପଥ ।

ଭାଗବତ ଦିଏ ଏକତା ବନ୍ଧନ

ସାମ୍ୟତା ର ମୃଦୁ ସ୍ପର୍ଶ

ଭାଗବତୁ ଝରେ ଅମୃତର ଧାରା

କର୍ଣ୍ଣ ହୁଅଇ ପବିତ୍ର ।

ଆତ୍ମତତ୍ତ୍ଵ ଦିଏ ଚେତନା ଜଗାଏ

ହୁଏ ଜୀବ ନିର୍ବିକାର

କ୍ରୋଧ, ଅହଙ୍କାର, ବାସନା ଲାଳସା

କଟି ଯାଏ ଯେ ବିକାର ।

ଅମୂଲ୍ୟ ନିଧି ଏ ଭାଗବତ ପରା

ଆମ ସଂସ୍କୃତିର ମୋତି

ବିନା ଭାଗବତେ ସାରଶୂନ୍ୟ ଅଟେ

ଆମର ବିରାଟ ଜାତି ।

ସବୁ ପୁରାଣର ମଧ୍ୟେ ସାର ପରା

ସବୁ ଶାସ୍ତ୍ରଙ୍କର ରାଣୀ

ଭାଗବତ ଖାଲି ପୁସ୍ତକ ନୁହଁଇ

ସିଏ ପୂଜ୍ୟ ମହାମାନୀ ।

ପ୍ରଣାମ କରୁଛି ମହା ଭାଗବତେ

ଆମ ଜୀବନ ର ଧାରା

ଭାଗବତ ଟୁଙ୍ଗି ହେଉ ପୁନର୍ଜନ୍ମ

ଦେଉ ଶାନ୍ତିର ବାରତା ।