ପୁନର୍ମୂଷିକ ନ ଭବଃ

ଛାଡିଥିବା ପାପ କାଢିଥିବା ଛେପ 

କା‌ହି଼ଁ ପୁଣି ଆପଣାଏ,

ବାର ବରଷର ଜପ ତପ ସବୁ 

ଶୁଖୁଆ ପୋଡାରେ ଯାଏ

ମାସକ ଯାକର ପାହାନ୍ତିଆ ବୁଡ଼

କାହିଁ ପାଇଁ ସେ ପକାଏ,

ମାସ ଅନ୍ତ ହେଲେ ପୂଣ୍ୟର ପଥରୁ

ଆପେ ଅପସରି ଯାଏ

ଅନ୍ଧ ପୁଟୁଳିକୁ ଖୋଲିଦେ ମାନବ

ଖୋଲିଦେ ଜ୍ଞାନ ନୟନ,

କେତେ ଦିନ ଆଉ ଅଜ୍ଞାନ ନିଦ୍ରାରେ

ଶୋଇଥିବୁ ରାତି ଦିନ

ପତିତ ପାବନ ଉଦ୍ଧାର ନିମିତ୍ତ

ବଢାଇଛନ୍ତି ଶ୍ରୀକର,

ହାତ ବଢାଇଲେ ହାତ ଧରିନେବେ

ମନରୁ ଛାଡ଼ିଦେ ଡର