ପୁଳାଏ ମାଟି

ଖୁବ୍ ଚତୁର ଏ ମଣିଷ ଜାତିଟା 

ଈଶ୍ୱର ଦତ୍ତ ସବୁକିଛି ଜିନିଷକୁ 

ନିଜର ବୋଲି କେବଠୁ

ଦାବି କରି ଆସିଲାଣି

ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗଛରୁ ନଡ଼ିଆ ତୋଳି

ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଲାଞ୍ଚ ଯାଚି ଦେଉଛି

ପାଣି, ପବନ ,ନିଆଁ ଓ

ମହାକାଶକୁ ମଧ୍ୟ ବାଣ୍ଟି ସାରିଲାଣି

ଯେତେଦୂର ନଜର

ସେଇତକ 

ଜମି ମୋର ହୋଇଯିବା ଦରକାର

ଗାର ଟାଣି ଗୋଟା ପୃଥିବୀଟାକୁ 

ଟିକି ଟିକି ଅଂଶରର ବିଭକ୍ତ କଲାଣି

ପାହାଡ଼, ନଦୀ ,ବାଲି ଏସବୁ 

ଭାଗ ବଣ୍ଟା ସାରିଯାଇଛି ପରା

ଏ ପୁଳାଏ ମାଟି ହିଁ ସନ୍ଦେଶ ଦେଉଛି 

ସେ ଅଛି ଓ ରହିବ

ତା ପାଇଁ ନାନା ଧର୍ମ ,ପନ୍ଥ ଓ ପ୍ରକ୍ରିୟା

କେତେ ରକ୍ତ ପାତ,ଅଗ୍ନି ସ୍ରୋତ

ଅବିଶ୍ୱାସ ହିଁ ମୂଳ କାରଣ ପାଲଟିଲାଣି

ନଶ୍ୱର ଦେହଟାର ଦୁର୍ବାର ଇଚ୍ଛାଯୁକ୍ତ

କାୟା କୁ ଦେଖୁନାହଁ

ପ୍ରକୃତି ତାର ମଲେ ହିଁ ତୁଟିବ