ପ୍ରତିିଦାନ

କାହିଁ ଆଉ ସେ ଭାବନା ଆସୁନି ମନରେ 

ତୁମ ଛାତିର ଦିକ୍ ଦିକ୍ ଭାଷା ଶୁଣିବାକୁ 

ଚେଷ୍ଟା ବି କରୁନି ମୁଁ

ସାମାନ୍ୟ ଖସ୍ ଖସ୍ ଶବ୍ଦ ମତେ ଆନମନା କରୁନି

ଚାହୁଁନି ପଛକୁ ବୁଲି,

କାଳେ ତୁମେ ଆସିଲ କି?

ମିଛରେ ମୁଁ ବଡପାଟି କରି ମୋ ଉପସ୍ଥିତି ଜଣାଉନି ତୁମକୁ,

ତୁମ ଆଭାସ ପାଇବାକୁ ପାଖରେ 

ଆଗ୍ରହ ବି ରଖୁନି

ତୁମ ବିଷୟରେ କିଏ କଥା ହେଲେ  

କାନ ତ ଡେରୁନି ,

ଯଦିବା ଅକସ୍ମାତ

ତୁମେ ମୋର ଚଲା ବାଟେ ଭେଟ ହୁଏ 

ଯଦିବା ଅକସ୍ମାତ

ସାମ୍ନା ସାମ୍ନୀ ତୁମ ମୋ ଆଖି ମିଶିଯାଏ 

କାହିଁ କିଛି 

ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ତ ଆସେନା ମନରେ 

ବଢେନା ଉନ୍ମାଦନା ମୋର

କ’ଣ କହିବି କ’ଣ ନକହିବି 

ପାଟି ବି ଖନି ବାଜେନା

କାରଣ 

ବୁଝେଇଛି ମତେ ସମୟ    

 ବୁଝେଇଛି ମତେ ଜୀବନ 

ବଞ୍ଚିବାର ଶେଷ ମରୁ ବାଲି

ହଁ ବେଳେବେଳେ 

ସ୍ୱପ୍ନରେ ଛନକା ଆସେ !

କାଳେ ଧରା ପଡିଗଲି କି ?

କାଳେ କିଏ ଜାଣିଲେ କି ?

ହୋସ୍ ଆସେ

ଜଡେଇ ଧରେ ଶେଯ

ତୁମ ମିଛ ପ୍ରତିଦାନ ପାଇଁ ?

ଲୁହ ତ ଆସେନା 

ହସିଦିଏ ମନେ ମନେ 

ତୁମ ପ୍ରତିଦାନ ?

ହଁ ତୁମ ପ୍ରତିଦାନ ?

ତୁମର ଏମିତି ହୁଏ କି ନହୁଏ !

ତୁମେ ଜାଣ ?

ହେଲେ ସତ କହୁଛି

କାହିଁ ଆଉ ସେ ଭାବନା ଆସୁନି ମନରେ

ଆସୁନି ମନରେ ।