ଆକାଶ

ଆକାଶ ଛାତିରେ ଦେଖିଛକି ତୁମେ

କେତେ ହସ ଲୁହ କାନ୍ଦ,

ଦେଖିଛକି ସେଠି ଲାଜେଇ ପ୍ରିୟାର 

ପାଦ ପଡେ କେତେ ମନ୍ଦ l

ତାରି ଭିତରେ ସାଇତା ସତେକି

ଆଶାର ପ୍ରୀତି ଝରଣା,

କଣେଇ କଣେଇ ହାଣି ଦିଏ ସିଏ

ମନରେ କେତେ ବାଜଣା l

ନିର୍ମଳ ଶାଶ୍ଵତ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ତାର

ବୁଣି ଦିଏ ମଧୂମାସ,

ସକଳ ଯାତନା ସହି ଯାଏ ପୁଣି

ନ କରି ଦେହରେ ରୋଷ l

ଅଭିମାନୀ ସିଏ ୠଷି ଯାଇ କେବେ

ବା ବତାସି କି ଆଣେ,

ମାନ ତେଜି ପୁଣି ପଣତରେ ତାର

ପ୍ରୀତିର ଗଜଲ୍ ବୁଣେ l

ଭାରି ନିରୀମାଖି ତ ଚଞ୍ଚଳ ଆଖି

ମୋ ଆଖିରେ ସପନ ଭରେ,

ତା ମୁହଁକୁ ଦେଖି ନିଇତି ସକାଳୁ

ଦିନ ମୁଁ ଆରମ୍ଭ କରେ l