ପ୍ରୀତିଫୁଲ

ତୁମେ ପରା ସେଇ ପ୍ରୀତି କୁଞ୍ଜବନ

ମହୁଲି ମହୁଲି ନିଶା

ତୁମେ ବସନ୍ତର ଆମ୍ର କାନନେ

କୋଇଲି କଣ୍ଠର ଭାଷା

ନିମିଷକେ ତୁମେ ଗଢି ଦେଇପାର

ପ୍ରୀତିର ନନ୍ଦନ ବନ

ଭାଙ୍ଗି ଦେଇପାର କେତେଯେ ହୃଦୟ

ଭାଙ୍ଗିପାର ଅଭିମାନ

ତୁମପାଇଁ ଝୁରେ କେତେ ଯେ ପରାଣ

ଖୋଜେ ପ୍ରୀତିଭରା ସ୍ୱର

ତୁମେ କିନ୍ତୁ ଆଜି ନିର୍ବିକାର ଚିତ୍ତେ

ପିଆଲାକୁ ମୋର ଭର

ତୁମ ରଙ୍ଗବୋଳା ଅଧରକୁ ଯେବେ

ରଙ୍ଗୀନ ମଦିରା ଛୁଏଁ

ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗେ ଖେଳେ ରଙ୍ଗର ଭଉଁରୀ

ପ୍ରୀତି ଫୁଲ ଫୁଟିଯାଏ