ପରିବାର

ପିତାମାତା ଭାଇଭଉଣୀ ସ୍ବାମୀସ୍ତ୍ରୀ

ପିଲାକବିିଲାଙ୍କୁ ନେଇ

ପରିବାରଟିଏ ଗଢି ଉଠିଥାଏ

ମୂଳପିଣ୍ଡଟିକୁ ନେଇ ।୧।

ଏକଅନ୍ନବର୍ତ୍ତୀ ସଭିଏଁ ରହନ୍ତି

ଚଳୁଥାନ୍ତି ମିଳିମିଶି ।

ଆନ ଦୁଃଖେ ଦୁଃଖୀ ସୁଖେ ହୋଇ ସୁଖୀ

ଲଭନ୍ତି ଅପାର ଖୁସି ।୨।

ବୈକୁଣ୍ଠ ସମାନ ହୋଇଥାଏ ସିନା

ସୁନ୍ଦର ସେ ପରିବାର ।

ପରସ୍ପର ସ୍ନେହ ପ୍ରେମ ପ୍ରୀତି ଯହିଁ

ରହିଥାଏ ନିରନ୍ତର  ।୩।

ଅତିଥି ଦ୍ବିଜପୂଜନ ହୁଏ ନିତି

ହୁଅଇ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ଦାନ ।

ସାଧୁସଙ୍ଗ ହରିକଥା ପରିବାରେ

କରଇ ପ୍ରସନ୍ନ ମନ ।୪।

ଏକ ମନ ଏକ ପ୍ରାଣ ହୋଇ ସର୍ବେ

ଗୁରୁ ଗୁରୁଜନଙ୍କର ।

ସେବାରତ ରହି ଆଦର ସମ୍ମାନ

କରିଥାନ୍ତି ଅପରର ।୫।

ମୁଁ ଓ ମୋର ଭେଦଭାବ ତେଜି

ତ୍ଯାଗ କରି କ୍ଷୁଦ୍ର ସ୍ବାର୍ଥ ।

ଚଳିଲେ ସୁଦୃଢ ହୁଏ ପରିବାର

ହୁଅଇ ଆନନ୍ଦ ଜାତ ।୬।

ଆଜିର ଦୁନିଆ ନୂତନ ପୀଢିରେ

ପରିବାରର ଏ ସଂଜ୍ଞା ।

ଯାଇଛି ବଦଳି ଏ ନୂତନ ପୀଢି

କରନ୍ତି ସବୁ ଅବଜ୍ଞା ।୭।

ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରିବାର ହେଲା

ନିଜେ ଆଉ ପିଲାମାନେ ।

ଅବାଟରେ ଯାଇ ସ୍ୱାର୍ଥପର ହୋଇ

ଅଜ୍ଞାନ ହେଲେ ଏମାନେ ।୮।

ମୂଳ ମେଢି ତାଙ୍କ ସ୍ବପରିବାରର

ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଭୁଲିଲେ ।

ଘରୁ ବିଦାକରି ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମେ ନେଇ

ପିତାମାତାଙ୍କୁ ରଖିଲେ ।୯।

ପରିବାର ଆଜି ଖଣ୍ଡ ବିଖଣ୍ଡିତ

ସ୍ବାର୍ଥ ହୋଇଅଛି ମୂଳ ।

ଭାବିଲେ ସେକଥା ଲଜ୍ଜା ଆସେ ମନେ

କି ଥିଲା କି ହେଲା କାଳ ।୧୦।