ଫିକା ଫିକା ସ୍ମୃତି

ମନ ମୋର କାନ୍ଦୁଥିଲା

ହସୁଥିଲା ଦୁନିଆଁ

ହୃଦୟର ପ୍ରତିଟି କୋଣରେ ତୁମେ ଥିଲ

କାହାକୁ ଦେଖାଇବାର ଉପାୟ ନଥିଲା

ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ମୃତିକୁ

ପ୍ରତିଦିନ ସଜାଡି ରଖୁଥିଲି

ତାକୁ ନେଇ ବଞ୍ଚିବାର ପ୍ରୟାସ କରୁଥିଲି 

ଏମିତି ଅନେକ ରାସ୍ତା ଅତିକ୍ରମ ବି କରିଥିଲି ।

ତୁମେ ମୋ ସାଥିରେ ନଥାଇ ବି 

ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲି 

ତୁମ ଉଷ୍ମତାକୁ 

ତୁମର ଶ୍ୱାସ ପ୍ରଶ୍ୱାସକୁ 

ମୁଁ ମୋ ଭିତରେ ସାଇତି ରଖିଥିଲି ।

ଲୋକଙ୍କର ଆକ୍ଷେପକୁ ମୁଁ ଅଣଦେଖା କରି

ତୁମ ସ୍ମୃତିକୁ ନେଇ ଆଗେଇ ଚାଲୁଥିଲି ।

ସ୍ମୃତିକୁ ନେଇ ଚାଲିବା ଦୁଃସହ ଥିଲା

ଭବିଷ୍ୟତର କଳ୍ପନାରେ ଅନ୍ଧକାର

ସବୁଆଡେ ବ୍ୟାପି ଥିଲା । 

ତୁମ ସ୍ମୃତି ଆଜି ଫିକାଫିକା ଲାଗୁଥିଲା

 କାନ୍ଦିବାକୁ ଚାହିଲେବି କାନ୍ଦି ପାରୁନଥିଲି

ତୁମ ସ୍ମୃତିକୁ ବାରବାର ମାନେପକାଇବାକୁ

ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲି ।

ଆଜି ଆଉ ମନ ନଥିଲା ଅତୀତ କୁ ଯାଇ

ତୁମର ସ୍ମୃତିକୁ ସାଉଁଟି ବାକୁ ।

ତୁମକୁ ଭୁଲିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲି

ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ମନକୁ 

ଆଉ ଧରିରଖିବାକୁ ଚାହୁନଥିଲି

ସେଥିପାଇଁ ନୂତନ ରାସ୍ତା ଖୁଜୁଥିଲି ।