ପୌରୁଷ

ଜନମିଛି ନର ଜଗତେ

ସବୁ ଦିନ ନଥିବ

ଏ ଧରାଧାମରୁ ଦିନେ ନା ଦିନେ

ନିଶ୍ଚିତ ଯିବ ।

ପୌରୁଷ ସାଧନେ ତତ୍ପର

ସଦା ହୁଅଇ ଯିଏ

ମରଣର ପରେ ଅମର

ହୋଇ ରହଇ ସିଏ ।

କିଏ ଏହିପରି ପୌରୁଷ

କରିଅଛି ସାଧନ

ଶୁଣିଲେ ଆମର ପୁଲକିତ

ହେବ ତନୁ ମନ ।

ପୌରୁଷ ସାଧନେ ତତ୍ପର

ଭୀଷ୍ମ କର୍ଣ୍ଣ ଆବର

ପଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ଥିଲେ କଥା

ଏ ମହାଭାରତର ।

ଦରଦୀ ବନ୍ଧୁ ଗୋପବନ୍ଧୁ

ଦୀନ ଓଡିଆ ପାଇଁ

ପୌରୁଷ ଜାଗ୍ରତ କରିଲେ

ମନେ ଅଛି କି ନାହିଁ ।

ପୌରୁଷ ସଞ୍ଚାର କରିଲେ

କୋଟି ଓଡିଆ ପ୍ରାଣେ

ଦୀନ ଦୁଃଖୀ ବନ୍ଧୁ ସାଜିଲେ

କହ କିଏ ନ ଜାଣେ ।

ସତ୍ୟବାଦୀ ବନ ବିଦ୍ୟାଳୟ

ସେ ହାତେ ଗଢିଲେ

ପଞ୍ଚସଖାଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେ ନେଇ

ଜ୍ଞାନ ଦୀପ ଜାଳିଲେ ।

'ସତ୍ୟବାଦୀ ' 'ସମାଜ ' ପରା

ତାଙ୍କ ମାନସ ସୁତ

ସାରା ଉତ୍କଳରେ ପୌରୁଷ

ଶକ୍ତି କଲେ ଜାଗ୍ରତ ।

ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଉତ୍କଳ ପ୍ରଦେଶ

ଭାଷା ଓଡିଆ ତାର

ଜାଗ୍ରତ ହେବାରୁ ପୌରୁଷ

ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ଏହାର ।

ପୌରୁଷର ଗୁଣ ଗାନରେ

ଶତମୁଖ ହୋଇବା

ପୁରୁଷାର୍ଥ କରି ସରବେ

ଜାତି ଟେକ ରଖିବା ।