ପାହାଡ଼ରେ ଶୀତ

ପାହାଡ଼କୁ ଆସିଛି ଶୀତ ଘେନି ତା ପସରା

ଚାରିଆଡ଼େ ଧୂଆଁ ଧୂଆଁ କୁହୁଡ଼ିର ମେଳା

ଡଙ୍ଗର ଜଙ୍ଗଲରୁ ବର୍ଷୁଛି ବରଫ ଟୁକୁଡ଼ା

ନିଆଁ ଲାଗେ ପାଣି ପରି ପାଣି ଲାଗେ ନିଆଁ

ପାହାଡ଼ କୋଳରେ ଶୀତ ଦେଖାଏ କିମିଆଁ

ଗରିବ ଗୁରୁବା ଲୋକଙ୍କ ଭାଙ୍ଗଇ ପଞ୍ଜରା 

ଚିର ଦୁଃଖି ବନବାସୀର ପତ୍ର କୂଟୀରରେ

ହିମ ଶୀତଳ ଉତ୍ତରା ବାଆ ଯାଏ ସଞ୍ଚରି

ବୁଢ଼ା ବୁଢ଼ୀ ଯେତେ ଅସହାୟ ପଣେ କତରାରେ

ପଡ଼ନ୍ତି ଆପଣା ଆପଣା ଭାଗ୍ୟକୁ ଆଦରି l

ଧାଙ୍ଗଡ଼ା ଧାଙ୍ଗଡ଼ି ଯୌବନର ଡହକ ନିଆଁରେ

ଖେଳନ୍ତି ଶାଳବଣ ଗହନରେ ରାସକେଳି

ମନର ବିଚାର ଏଠି ଗୌଣ କ୍ଷୀଣ ଶୂନ୍ୟ

ଯେବେ ପ୍ରଣୟ ମଧୁରେ ଭିଜେ ଦେହର ଦେହଳୀ

ପରବାସୀ ବିରହୀ ଝୁରି ମରେ ଆପଣା ପ୍ରିୟାକୁ

ବିରହର ନିଆଁ ଦୂରେଇ ପାରେନା ଶୀତର ଯାତନା

ପ୍ରତି କ୍ଷଣେ ଲୋଡେ ସେ ପ୍ରେୟସୀ ଦେହର ଉଷ୍ମତା

ରିକ୍ତ ହୃଦୟେ ପରଖେ ନିଜ ପ୍ରେମର ଗଭୀରତା

ବଣ ପାହାଡ଼ରେ ଶୀତ ରଚେ ଉନ୍ମତ୍ତ ତାଣ୍ଡବ

ହନ୍ତସନ୍ତ ହୁଏ ଖାଲି ବିଚରା ଏକାନ୍ତ ମାନବ l