ନୀରବ ଶବ୍ଦ

ଶବ୍ଦ ମୋର ସବୁ ବେଘର

ଯେଉଁଦିନୁ ତୁମ ଡାଏରୀରୁ ଅଲୋଡା ହେଲାଣି

ମୁକ ପାଲଟିଚି ସେ

କୋଇଲିର କୁହୁତାନ ଆଉ ଶୁଭୁନି

 ହରିଣ ଭଳି ଆଉ ସେ ଚନ୍ଚଳତା ନାହିଁ 

ତୁମେ କେବେ ଓଲ୍ହେଇ ଆସନ୍ତନି 

ମୋ ରଫ୍ ଫର୍ଦର ଚାଳିଆ ଉପରେ

ତୁମକୁ ଭାବୁ ଭାବୁ 

ଏ ଜୀବନ ଗୋଟିକ ନିଅଣ୍ଟ ପଡନ୍ତା 

ମୁଁ ପୁଣି ହଜିଯାନ୍ତି 

ତୁମ ଆଖିର କଳା ବାଦଲ ଭିତରେ

ଖୋଜି ନିଅନ୍ତି ସେ ଚହଲା ପାଣିରେ

ତୁମ କାମିଜିର ସେ ଝାଳୁଆ ଗନ୍ଧରେ 

ମୋର ସବୁ ଶୋଷ ଲୋଟି ଯାନ୍ତା 

ପୁଣି ମୁଁ ନିଜକୁ ଖୋଜି ପାଆନ୍ତି

ତୁମ ଆଖିର ଲୁହରେ ମୋ କାନି ଭିଜିଲା ବେଳେ

ଆମେ ଦୁହେଁ ଫେରନ୍ତେ ସେ ଶବ୍ଦର ଆକାଶକୁ

ରଚିବା ପାଇଁ ଏକ ମହାକାବ୍ୟ 

ତାରା ଖୋଜି ଜନ୍ହ ଖୋଜି

ଖୋଜନ୍ତେ ଏକ ଜୀବନ ରହସ୍ୟ ।