ମୂକ ସାକ୍ଷୀ

ତୁ କେଉଁ ଆଦିମ କାଳରୁ

ଆବିର୍ଭାବ  ହୋଇଛୁ ସତେ

ତୁ  ତୋ  ନିଜ କଥା ନିଜେ

ଜାଣିଚୁ ସିନା ହେଲେ,

ତୋ କଥା ଆଉ କେହି

କହି ପାରବେ ନାହିଁ l

ଆମ ପଣି ଗୋସାଇଁ ବାପା

ଆଉ ନିଜ ଗୋସାଇଁ ବାପା

ଆଉ ମୋ ବାପା ମଧ୍ୟ ସବୁବେଳେ

ତୋ ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତି,

ତୋ ପାଖରେ ଆମେ  ଯାଇ

କେତେ ଖେଳ ଖେଳ ଖେଳୁ

ସେସବୁ ଏବେ ମନେ ପଡୁଛି

ତୁ ଆମ ଗ୍ରାମର ସମସ୍ତଙ୍କୁ

ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ରୂପେ ଦେଖିଛୁ

କେତେ ଝିଅ ଶାଶୁଘର ଯିବାର

ସବୁ ଦେଖିଛୁ ତୁ l

କେତେ ପୁଅ ବାହଘର ହେବାର

କେତେ ମରିବାର ଆଉ କେତେ

ଜନ୍ମ ହେବାର ବି ଦେଖିଛୁ

ତୁ ହେଉଛୁ ତ୍ରିକାଳ ଦର୍ଶୀ

ତୁ ସବୁ ଦେଖୁଛୁ, ଶୁଣୁଛୁ

ଜାଣୁଛୁ, କିନ୍ତୁ ପାଟି ନଖୋଲି

ଧୀର ସ୍ଥିର ଭାବେ ରହୁଛୁଳ

ଧନ୍ୟ ତୁମର ଏହି ଏକାଗ୍ରତାକୁ

ଆଉ ନିଷ୍ଠାପରତାକୁ

ତୁ ଆମ ଗ୍ରାମର ପ୍ରକୃତ ମୂକ ସାକ୍ଷୀରେ

ଝଙ୍କାଳିଆ ବୁଢା ବରଗଛ, 

ଘେନ ଆମର କୋଟି ପ୍ରଣାମ l