ମୁଁ ଯାଯାବର

ସହରର ସେଇ ଶୁନ୍ ଶାନ୍ ରାସ୍ତାରେ

ନୀରବରେ ଚାଲି ଥାଏ ମୁଁ

କିଏ କହେ ପାଗଳ ତ 

କିଏ କହେ ଭୂତ ଟିଏ ମୁଁ 

ଜାଣେନା ଏ ଦୁନିଆଁ

ମୋତେ କେଉଁ ରୂପରେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଞ୍ଚି

ମୁଁ ଆଜି ଯେତେ ଲୁଚଉଛି ମୋ ମନର ଢେଉକୁ

ସେତେ ଲହଡି ଭାଙ୍ଗି କୂଳରେ ଛୁଇଁ ଯାଉଛି

ମୁଁ ଯାଯାବର ଏ ଖୋଲା ଆକାଶର 

ଯେତେ ଉଡିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି

ସେତେ ମୋ ଭାଗ୍ୟ ମୋତେ 

ପଛରୁ ଟାଣି  ତଳେ ପକେଇ ଦେଉଛି !