ମୁ ସାଧାରଣ ମଣିଷ

ମୁ ସାଧାରଣ ମଣିଷଟିଏ

ଜୀବନ ଜଞ୍ଜାଳରେ ନୀତି ରହି ଥାଏ

କେତେ କଷ୍ଟ ନୀତି ସହୁଛି

ପରିବାର କଥା ସବୁ ବୁଝୁଛି

କେବେ ହସ ପୁଣି କେବେ କାନ୍ଦ

ଜାଣେ ନା ମିଛ ମାୟା ଛନ୍ଦ!

ସରଳ ଜୀବନରେ କେତେ

ଦୁଃଖ ସହୁଛି!

ଅନେକ କଟୁ କଥା ଭାରି ବାଧୁଛି

ଛୋଟ ସଂସାର ଭିତରେ ଜୀବନ ବିତୁଛି

ଅନେକ ସ୍ବପ୍ନ ମନେ ସାଇତି ରଖିଛି

କଳା ପ୍ରେମୀ ହୋଇ କଳାକୁ ଭଲ ପାଉଛି

ନୀତି ଲେଖା ଲେଖି କରିବା ନିଶା

ମୋ ହୋଇଛି,

ଅଳ୍ପରେ ମୁ ହୋଇ ଯାଉଛି ଜୀବନରେ ଖୁସି

ଇଶ୍ଵରଙ୍କୁ କରୁଛି ବିଶ୍ୱାସ ମୁ ବେଶୀ ।।