ମଶାଣି ଆଁରେ ଲଭ

ତୁ ତୁମେ ଆପଣ ଭିତରୁ 

ତୁ କେହି ନୁହଁ ବୋଲି 

ମୁଁ ଭଲକି ଜାଣିଛି 

ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଶ୍ମସାନ  

ମୋ ଦେହ ତାୱାରେ 

ତୋ ଗର୍ବ ଅହଂକାର 

ହୁତ ହୁତ କରି 

ଜାଳି ମୁଁ ଦେଉଛି 

ମୁଁ ଜାଳି ପାରୁନି ତୋ ଦେହର 

ଦୟା କରୁଣା ମମତାକୁ 

ଯାହା ବାମ୍ଫ ହୋଇ 

ଉଡି ଯାଉଛି ଦୂରକୁ ଦୂରକୁ 

ତୋତେ ଟିକେ ଅମର କରିବାକୁ 

ତୁ ଶବ ହୋଇ ଶୋଇଗଲାପରେ 

ସବୁ ମାୟା ବନ୍ଧନ ଦୂରେଇ ଯାଇଛି 

        କିନ୍ତୁ 

ତୋ ଗୋଡର ନଖ କୋଣରେ 

ଏବେ ବି ଲାଗିଛି କିଛି ମାଟି 

ସେ ମାଟିକୁ ଜାଳିବାର

 ସାମର୍ଥ୍ୟ ବି ନାହିଁ ମୋର 

ଯାହା ଏଇ ତୋ ଜନମ ମାଟିର 

ଗାଁ ମାଟି ପାଇଁ ତୋ ଭଲ ପାଇବାର