ମୋ' ପୁଅ'

ତୁ' ଆସିଲୁ , ଲାଗିଲା ଯେମିତି ଆକାଶରୁ ମେଞ୍ଚା ମେଞ୍ଚା

ଫୁଲ ବର୍ଷିଗଲା,

ବର୍ଷି ପୁଣି ବାସ ଛୁଟିଗଲା,

ମୋ' ଅଗଣା ସାରା ପୁରି ଉଠିଲା,

ଆଉ ତନୁମନ ପୁଲକିତ ହେଇଗଲା ।

ତୁ' ଆସିଲୁ ଲାଗିଲା ଯେମିତି ଦଲକାଏ

ଜୁଆରିଆ ପବନରେ ଦେହ ଆଉ ମନ,

ଶୀତଳି ଗଲା,

ଖୁସି ସବୁ କୂଳ ଲଙ୍ଘିଗଲା,

ଲୁହରୂପୀ ବନ୍ୟାଜଳ ଵହୁ ଦୂରେ ଚାଲିଗଲା ।

ତୁ' ଆସିଲୁ ଲାଗିଲା ଯେମିତି ମୋ'ର

ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହେଇଗଲା,

ଆଉ ସୁଖ ସଵୁ ଆଞ୍ଜୁଳାରେ ଭରି

ପ୍ରାଣ ମୋ'ର ତୋ' ବାପାଙ୍କୁ ସମର୍ପିପାରିଲା,

କୋଉ ଜନ୍ମେ କରିଥିଲି କେତେ ପୂଣ୍ୟକର୍ମ,

ପାଇଗଲି ଏ ଜୀଵନେ ତତେ'

ସୁଖ ସିନ୍ଦୁକର ଅମୁଲ ଚାଵି ତୁ',

ଜୀବନ ନଉକା ନାଉରୀ,

ପାଖରୁ ଅନ୍ତର କରି କରିବୁନି ଜମା ହତଶୀରି,

ଜନ୍ମ ଦିନେ ତୋ' ବାବୁରେ

ରହିଲା ତୋ' ପାଖେ ତୋ' ମାଆର ଅଳି ।।