ମିଛୁଆ ବାପା

ବାପା ତୁମେ କେତେ ମିଛ କଥା କୁହ

ହୁଏନି ଭୋକ ତୁମକୁ

ନିଜ ପେଟେ ପଛେ ଭୋକେ ଜଳୁଥାଉ

ଖାଇବା ଦିଅ ଆମକୁ

ନିଜ ପୋଷାକ ରେ କେତେ କଣା ଥାଏ

କିଣ ନାହିଁ ନୂଆ କେବେ

ଆମ ପାଇଁ ଆଣ ନୂଆ ସବୁବେଳେ

ଚିରି ଯାଏ ଯଦି କେବେ

ଚପଲ ଆମର ଛିଡି ଯଦି ଯାଏ

ନୂଆ ଆଣ ଆମ ଛିଣ୍ଡା ଚପଲ କୁ ସିଲେଇ କରିକି ରଖିଦିଅ ନିଜ ପାଇଁ

ବାହାରକୁ ଯଦି ବୁଲି କେବେ ଯାଅ

ନିଜ କଥା ଦେଖ ନାହିଁ

ଆମ ପାଇଁ ଆଣ ନୂଆ ଜିନିଷ ତ

କୁହ ମୋର ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ

ଜାଣିଦବୁ ବୋଲି ତୁମ ଦୁଃଖ କେବେ

ଆଖି ତୁମ କାନ୍ଦେ ନାହିଁ

ଆମ ସୁଖ ପାଇଁ ନିଜକୁ ଜଳୁଛ

ଆମ ଓଠେ ହସ ପାଇଁ

ଯଦି କେଉଁ କଥା ମାଗିଦିଏ କେବେ

ମନା କେବେ କର ନାହିଁ

ଶରୀର କୁ ତୁମ କଷ୍ଟ ଦେଇଚାଲ

ଆମ ମୁହେଁ ହସ ପାଇଁ

ଦରମା ତୁମର ଅଳପ ହେଲେବି

କର ନାହିଁ ମନ ଦୁଃଖ

ଆମ ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଜାଳି

ସହି ଯାଅ ସବୁ ଦୁଃଖ

କେତେ ମିଛ କୁହ ହସ ଦବା ପାଇଁ

ଆମ ମୁହେଁ ସବୁବେଳେ

କେବେ ତୁମ ଋଣ ସୁଝି ପାରିବୁନି

ଥିବା ଯାଏଁ ମହିତଳେ

ମନ୍ଦିର କୁ ଯାଉ ପୂଜା କରିବକୁ

ଦେଖିବାକୁ ଭଗବାନ

ଜାଣି ନଥିଲୁ ଯେ ବାପା ପରା ମୋର

ମୋ ପାଇଁ ଭଗବାନ