ମିଛ ଦୁନିଆ

ମିଛ ଦୁନିଆରେ ମିଛ କାହାଣୀ

    ସତ କହିଲେ ମଣିଷ ମରେ,

ଦୁଃଖି ସିନା ଦୁଃଖ ବଖାଣି ପାରେନା

   ହେଲେ ସମାଜ କଟାକ୍ଷ ଘାରେ।

ମିଛ ମାୟା ଏ ସଂସାର ଭିତରେ

   ସତ୍ୟ ବନ୍ଧାପଡେ ମିଛ ଜାଲରେ,

କଳା କପଡାରେ ଆଇନ୍ ତ ବନ୍ଧା

   ଭଟ୍ଟା ପଡିଯାଏ ସୁନା ସଂସାରେ।

କିଛି ସମ୍ପର୍କରେ ନାହିଁ ତ ବିଶ୍ଵାସ 

      ଦିଅନ୍ତି ବିଶ୍ବାସେ ବିଷ,

ମଣିଷ ବୋଲାଏ ନିଜକୁ ଇଶ୍ୱର

   ଖାଉଥାଏ ପୁଣି କା' ହାଡ ମାଂସ।

ଏତ କଳି ଯୁଗ ମିଛ ଦୁନିଆ

      କାହାକୁ ଭଲା କହିବା ,

ସବୁ ପରା ଏଠି ପଶୁ ସାଜିଲେଣି

     ଭଲ ଖୋଜିଲେ କି ପାଇବା।

ଭାଇ ହୋଇଯାଏ ଭାଇର ଭଗାରୀ

      ଘାରେ ସମ୍ପତିର ଲୋଭ ,

ଭାଇ ନ ରହିଲେ ସମ୍ପତ୍ତି ମୋର

    କେ ମଲେ ଗଲେ କି ହେବ ।

ଦୁନିଆର ଖେଳ ଏମିତି କା ଏଠି

      କାହାର ନୁହଁନ୍ତି କେହି ,

ନିଜେ ଖୋଜି ବୁଲେ ନିଜର ଠିକଣା

     ନିଜ ବୋଝ ନିଜେ ବୋହି।

ସମୟ ସହିତ ଚାଲିବାକୁ ହେଲେ

     ମିଳେ ଖାଲି ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣା,

ନିଜ ଲୁହ ଆଜି ନିଜେ ମୁଁ ପିଉଛି

      କରି ଅଭିନୟ ଛଳନା।