ମହାନିର୍ବାଣ

ତମ ସ୍ମୃତି ଝୁରେ ବୋଲି

ହଳାହଳ ପିଇଛି

ଜାଣେନି ମୁଁ ଗରଳ

ପିଇବାକୁ ଜୀବନ ଯାତ୍ରାରେ

କେବେ ସାଜିବାକୁ ପଡେ ନୀଳକଣ୍ଠ

ସ୍ମୃତି ନୁହେଁ ହଳାହଳ ଗରଳ

ହେଲେ ବି ତ ଝୁରେ

ଜାଣିଛି ଜୀବନ ଲୋଭନୀୟ

ମୃତ୍ୟୁ ଅନିର୍ଵାର୍ଯ୍ୟ

ଜୀବନ ମରଣର ବାଘଯନ୍ତା

ବଞ୍ଚିବାର ମୋହ କେବେ ଖୋଜେ ନିର୍ବାଣ

କେବେ ଖୋଜେ ମହାନିର୍ବାଣ

ଶବ ହେଲା ପରେ କିଛି ମାନେ

ନଥାଏ, ଜିଁବା, ମରିବାର ।