ପଦ୍ମ

ଆଖି ବନ୍ଦ କଲି, ସେହି 
ଅନ୍ଧାର ର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଭିତରେ 
ଆଲୁଅ ଖୋଜିଲି....
ଦୁଃଖ ଭିତରେ 
ସୁଖର ସନ୍ଧାନ କଲି 
ହେଲେ ଆତ୍ମୀୟତା ଖୋଜିଲି ଯେବେ 
ଜୀଵନ ନୈରାଶ୍ୟର ବେଳା ପାଲଟିଗଲା 
ଭଲପାଇବାର ବାହାନାଟିକକ ଦ୍ୱାହିଦେଇ 
ପାଇଲି ଖାଲି, ଅନ୍ଧ ଅହମିକା ଆଉ ସ୍ୱାର୍ଥନ୍ଧ 
ମଣିଷଟା, ପଙ୍କରେ ସିନା ପଦ୍ମ ଫୁଟେ 
ହେଲେ ମନର ଆବର୍ଜନା ପଙ୍କରେ 
କାହିଁକି ଫୁଟେନା ପଦ୍ମ...
ଚେତନା ର ପଦ୍ମ ହେଉ କି 
ଆବର୍ଜନା ର ପଙ୍କିଳ ଜୀଵନ ରେ 
ପଦ୍ମ ଫୁଟେ, ସେତିକିବେଳେ 
ଚେତନା ରେ ବି ପଦ୍ମ ଫୁଟେ..........