ମଧୁମକ୍ଷୀ
ମଧୁମକ୍ଷୀ
ରେ ମଧୁମକ୍ଷୀ!
କେତେ ତୁ ଉଡ଼ିବୁ ଉଡ଼
ଉଡ଼ିବୁ ତୁ କେତେ ଦୂର ?
ଏଠି ଫୁଲ ସବୁ କୃତ୍ରିମ
ମନଲୋଭା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର
ଛଳନାର ମୁଖା ପିନ୍ଧି
ସିନ୍ଥେଟିକ୍ ହସ ହସି
ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବାକୁ ଆତୁର !
କାହୁଁ ବା ପାଇବୁ ତୁ
ନିରୁତା ମଧୁ'ର ଭଣ୍ଡାର ?
ସବୁଠି ତ ରାସାୟନିକ ଜହରର
ଉଠୁଛି ଉତ୍ତାଳ ଜୁଆର
ବଣ ଜଙ୍ଗଲର ସବୁଜିମା
ତ ଯାଇଛି କେବେଠୁଁ ଉଜୁଡ଼ି
କାହାର ବା ଅଛି ସ୍ପୃହା
ଶକ୍ତି ଅବା ସମୟ ରୋପିବାକୁ
ବୃକ୍ଷଟିଏ ତୋ'ର ଲାଗି ?
ବିକାଶର ମୁଖଶାଳା କଳା ଧୂଆଁ
ସୁଉଚ୍ଚ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭ୍ରାମ୍ୟଭାଷ ସୌଧ
ସାଜିଛି ତୋ ପାଇଁ ବାଧକ
ତୋ'ର ବଇରି ପ୍ରାଣଘାତକ !
କାହିଁ ବା ଉଡ଼ୁଛୁ ତୁ ମଧୁ'ର ସନ୍ଧାନେ
କିଏ ବା ଆଉ ଲୋଡ଼େ ଏଠି ମଧୁ ?
ଅନେକ ମଧୁମେହରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ
ହେତୁ ମଧୁ ତ ବର୍ଜିତ ପଦାର୍ଥ
କେହି ବି ଆଜି ଆଉ ଚାହୁଁନି
ବିଶ୍ଵ ହେବାକୁ ମଧୁମୟ
ସୁରା ସାକୀର ମହୁଆ ନିଶାରେ
ସଭିଏଁ ମଦମତ୍ତ ବିମୁଗ୍ଧ ବିଭୋର !
ମଧୁ'ର ନାମରେ ରକମରକମର
ଦେଶୀବିଦେଶୀ ଉତ୍ପାଦରେ ବଜାର ଭରପୁର
ହେଉ ପଛେ ଭେଜାଲ ହାତତିଆରି
ସଭିଏଁ ବିଶୁଦ୍ଧତାର ଅଗ୍ନିପରୀକ୍ଷାରେ
ସାଫଲ୍ୟର ସହିତ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ
ହୋଇଥିବାର ପ୍ରମାଣପତ୍ରଧାରୀ !
ତୁ' ତ ଶୁଣିଥିବୁ ନିଶ୍ଚିତ
ତୋ' ନାଁରେ ଆଜିକାଲି ବାଜୁଛି
ଅପବାଦର ଡେଙ୍ଗୁରା
କେତେ ଟାହିଟାପରା
"ରାଣୀ" ବୋଲି ଦେଇ ଉପାଧି
ସଜାଇଛନ୍ତି ତୋତେ ଲକ୍ଷହୀରା !
ଯେବେ ମଧୁ'ର ହିଁ ନାହିଁ ଆଦର
ତୁ ବା କାହିଁ ଆପଣାର ପ୍ରାଣ
ବିନିମୟରେ ଦିବାନିଶି ଦୁନିଆଁ ଲାଗି
ତାହାକୁ ସଞ୍ଚିବାକୁ ଆତୁର ।
