ମାଆର ମମତା

ମାଆର ମମତା ଅମୂଲ୍ୟ ମୁକୁତା

ତାର ସମ କିଛି ନାହିଁ

ସ୍ନେହର ଭଣ୍ଡାର କରୁଣା ସାଗର

ଅଟଇ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ।

କେତେ ଶରଧାରେ କୋଳେଇ ନିଏସେ

କରୁଥାଏ ଆଲିଙ୍ଗନ

ମାଆ ପାଇଁ ପରା ସନ୍ତାନର ଖୁସି

ଅଟେ ଭାରି ମୂଲ୍ୟବାନ ।

ମାଆ ଯେ ଅଟଇ ମମତାରମୟୀ

ଭୁଲିଯାଏ ନିଜ ସୁଖ

ସନ୍ତାନ ଖୁସିରେ ଖୁସି ହେଉଥାଏ

ସେପରା ଜୀବନ ଯାକ ।

ନୁହେଁ ଏହି ଭାବ ମଣିଷ ପାଖରେ

ପଶୁପକ୍ଷୀ ଠାରେ ଥାଏ

ଯେମିତିବି ହେଉ ମଆଟିଏ ସିଏ

ସନ୍ତାନର ଭଲ ଚାହେଁ ।

ମାଆର ନାମରେ ଥାଏ ପବିତ୍ରତା

ସ୍ପର୍ଶରେ ତା ମଧୁରତା

ଦରଦୀ ହୃଦୟ ଦେବୀଟିଏ ସିଏ

ବୁଝଇ ସନ୍ତାନ ବ୍ୟଥା ।

ଛଳନା ବିହୀନ ସ୍ୱାର୍ଥହୀନ ତାର

ସେନେହ ମମତା ଯେତେ

ସନ୍ତାନ ହିଁ ଜଣେ ମାଆର ସ୍ପର୍ଶରେ

ମାଦକତା ଅଛି କେତେ ।