ଲାଗ ସୁନେଲୀ ସୁନେଲୀ
ଲାଗ ସୁନେଲୀ ସୁନେଲୀ
ତୁମେତ ବସନ୍ତ ମଳୟ ପରସ
ଶୀତର କଅଁଳ ଖରା
ଲକ୍ଷେ ଫଗୁଣର ତୁମେ ଏକ ରଙ୍ଗ
ମୋ ମନର ବସୁନ୍ଧରା !
ଛୋଟ ତୀରେ ଛୋଟ ନଉକା ଗୋ ତୁମେ
ସପନର ସ୍ବପ୍ନାବତୀ
ଆଖି ପଲକରେ ବାହି ନେଇ ଯାଏ
ଧିର ପବନରେ ଆସି !
ତୁମେତ ଆଶାର ଶୁଭ୍ର ତଟିନୀ
ହୃଦୟର ଚୋରାବାଲୀ
କୋଟିଏ ଭିତରେ ଗୋଟେ ତୁମେ ମୁହଁ
ଲାଗେ ସୁନେଲି ସୁନେଲି ।

