----କୋହ-

ଭଲ ପାଇବାକୁ

ଶବ୍ଦର ଧାଡିରେ ସଜାଉ ସଜାଉ

କେତେବେଳେ କବିତା'ତ

କେତେବେଳେ ପାଲଟି ଯାଏ ଗପ

ରାଗ ଆଉ ରୁଷାକୁ ନେଇ

ଫାଟିଯାଏ ସମ୍ପର୍କର ମାଟି'ଯେ

ଯାହାକୁ ତମାମ ଶ୍ରାବଣ ରେ

ଭିଜେଇଲେବି

ଲିଭେନା'ସେ ତାତି ।

କ'ଣ ଥାଏ'ସେ ପ୍ରାପ୍ତିରେ

ଯାହାପାଇଁ ଭୁଲି ହୋଇଯାଏ ଭୋକ

ଆଖି ପତାର ନିଦ

ଜୀବନ ଯାକର ଦୁଃଖ

   ତଥାପି

ସେ ପ୍ରାପ୍ତିରେ ହେଉ

ଅବା ଅପ୍ରାପ୍ତିରେ

କେବଳ ଭଲ ପାଇହୁଏ

 ଭୁଲି ହୁଏନା