କାଗଜ ଡ଼ଙ୍ଗା

ପହିଲି ଆଷାଢ଼ ଆଦ୍ୟ ବାରି ଧାରା

   ଉଷ୍ମତାରୁ ଶୀତଳତା

ଧରଣୀ ବୁକୁରେ ନୂଆ ଉନ୍ମାଦନା

   ଭରିଦିଏ ଚଞ୍ଚଳତା l

ଟିପି ଟିପି ବର୍ଷା ଫେନିଳ ସ୍ରୋତରେ   

    କାଗଜ ଡ଼ଙ୍ଗାର ଶୋଭା

ଥିରି ଥିରି ବାଆ ଢଳ ଢଳ କରେ

    ସତେ ଡୁବି ଯିବ ଅବା l

ସାଜି ଆସିଥାଏ ଧର୍ମର ସାରଥୀ

    ଭାସେ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗରେ

ଟୋପା ଟୋପା ପାଣି ଚହଲେଇ ଦିଏ

    ଅପାର ଆନନ୍ଦ ଭରେ l

ଭାସି ଭାସି କହେ କାଗଜ ଡ଼ଙ୍ଗାଟି

    ସମୟ ସ୍ରୋତରେ ତୁହି

କିଛି କ୍ଷଣ ପରେ ସତ୍ତା ହଜିଯିବ

    ଜଳର ସ୍ରୋତରେ ମୁହିଁ l

କ୍ଷଣେ ଭିଜିଯାଏ କ୍ଷଣେ ହଜିଯାଏ

   ପାଣି ଫୋଟକା ସହିତେ

କ୍ଷଣକ ମଧ୍ୟରେ ଅପାର ଆନନ୍ଦ

   ଭରି ଦିଏ ପ୍ରତି ଚିତ୍ତେ l

ଅଳିକ ଜୀବନ କ୍ଷଣ ଭଙ୍ଗୁର ତ

   ଶିକ୍ଷାର ପ୍ରଦୀପ ଜାଳେ

ଜୀବନ ନାଆଟି ତାର ସମ ସିନା

   ସମୟ ଆସିଲେ ସରେ l

ସମୟ ସ୍ରୋତରେ ଜୀବନ ନଉକା

   କାଗଜର ଡ଼ଙ୍ଗା ପରି

ତାହା ଅକ୍ତିଆରେ ବହିଥାଏ ସଦା

   ନିଜତ୍ୱ ମନୁ ପାଶୋରି l

ବଳ, ଦର୍ପ, ଗର୍ବ, ଅଭିମାନ ଦିନେ

   ମିଳେଇ ଯିବ ସ୍ରୋତରେ

କାଗଜ ଡଙ୍ଗାର ଏ ମହତ୍ୱ ଶିକ୍ଷା

   ଆପଣାଇ ଜୀବନରେ l

ଜୀବନ ଜଞ୍ଜାଳେ ଯେତେ ଦିନ ଥିବ

    ଦେଉଥିବା ସୁଖ ବାଣ୍ଟି

କିଏ ସେ ଜାଣିଛି ଭାସୁଥିବା ଡ଼ଙ୍ଗା

   ଡୁବି ଯିବ ବା କେଉଁଠି l

କୁନି ପିଲା ମନେ କାଗଜ ଡ଼ଙ୍ଗାଟି

   ଭରିଦିଏ ନୂଆ ଶିକ୍ଷା

ମୁହିଁ ଭାସୁଅଛି ତୁମେ ଭାସୁଅଛ

   ସମୟକୁ ତ ଅପେକ୍ଷା l