ଜଞ୍ଜୀର ବି ଗଲା ଛିଡି

ଚତୁର ଇଂରେଜ ବଣିକ ଶାସନେ

ଦୀର୍ଘ ଦୁଇ ଶହ ବର୍ଷ

ପରାଧୀନତାର ଲୌହ ଶୃଙ୍ଖଳରେ

ଆବଦ୍ଧ ଭାରତଦେଶ ।

ହରାଇ ଜନତା ସ୍ୱାଧୀନ ଚେତନା

ନିଜସ୍ୱ ସୁଖ ସ୍ୱାଚ୍ଛନ୍ଦ

ତିଳ ତିଳ ହୋଇ ମରୁଥିଲେ ଜଳି

ଯେସନେ କୀଟ ପତଙ୍ଗ ।

କୋଟିଏ କଣ୍ଠରେ ନିନାଦିତ ହେଲା

ବଜ୍ରରୁ କଠିନ ସ୍ୱର

ସ୍ୱାଧିନତା ଅଟେ ଭାରତବାସୀଙ୍କ

ଜନ୍ମଗତ ଅଧିକାର ।

ଆମ ଦେଶ ମାଟି ପାଣି ପବନରେ

ପ୍ରତିଟି ଜୀବନ ପ୍ରାଣେ

ପ୍ରଜ୍ଜଳି ଉଠିଲା ବିଦ୍ରୋହର ଅଗ୍ନି

ସ୍ୱାଧିନତା ଆନ୍ଦୋଳନେ ।

ବିଦେଶୀ ଦ୍ରବ୍ୟର ହୋଇଲା ବର୍ଜନ

ଲବଣର ସତ୍ୟାଗ୍ରହ

ଗୋଳା ବନ୍ଧୁକରୁ ଖାତିର ନକରି

ଆଇନ୍ କଲେ ଅମାନ୍ୟ ।

ଏ ମାଟିର ପୁଅ ନେତାଜୀ ସୁବାଷ

ବଜ୍ର ଗମ୍ଭୀର କଣ୍ଠରେ

ପୁକାରିଲେ ଆସ ଦେଶବାସୀ ସର୍ବେ

ବୀର ମାରେ ଅବା ମର ରଣେ ।

ଗଢିଲେ ଫଉଜ ଆଜାଦ ହିନ୍ଦ

ବିଦେଶ ମାଟି ଉପରେ 

ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ତାଙ୍କର ଥିଲା ଜୟ ହିନ୍ଦ୍

ଦିଲ୍ଲୀ ଚଲୋ ବୀର ସୈନ୍ୟ ଗଣେ ।

ଅହିଂସା ମନ୍ତ୍ରରେ ହେଲା ତେଜିୟାନ

ସ୍ୱାଧିନତାର ମୁକ୍ତି ମନ୍ତ୍ର

ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି

ସଶକ୍ତ ଲୌହ ଜଞ୍ଜୀର ।

ଉଡିଲା ତ୍ରିରଙ୍ଗା ହୋଇ ଫର ଫର

ଭାରତ ହେଲା ସ୍ୱାଧୀନ

ପାଳୁଅଛୁ ଆମେ ଏହି ମହାପର୍ବ

ଅଗଷ୍ଟ ପନ୍ଦର ଦିନ ।

ସାର୍ବଭୌମ ଆମ ମହାନ ଭାରତ

ଧର୍ମ ସାହିତ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି

ଦେଖାଏ ବିଶ୍ୱକୁ ନୂତନ ଆଲୋକ

ଶାନ୍ତି ମାନବତା ନୀତି ।

  -----