Library
Profile
ଜୀଵନ ଏକ ଛୁଆଁ
ଜୀଵନ ଏକ ଛୁଆଁ
ଫୁଲର ରଙ୍ଗପରି
ପ୍ରଜାପତି ଡେଣା ପରି
କେତେ କଣ ମନକୁ ଛୁଏଁ
ଯେମିତି ବଂଶୀ ସ୍ୱର ରାଧାଙ୍କୁ ଛୁଉଁ ଥିଲା
ସାଧବବୋହୁ ଆଖିକୁ ଛୁଏଁ
ବର୍ଷା ମାଟିକୁ ଛୁଇଁ ଭିଜାଏ
ଶ୍ରାଵଣ ଆକାଶକୁ ବଉଦ ମେଘକୁ
ଘାସ ଧାରଣୀ ରାଣୀକୁ
ଯେମିତି ଲହୁଣୀ ସରଲବଣୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଛୁଏଁ
ନିଦ ରାତିକୁ ସପନ ଆଖିକୁ
ପାଉଁଜି ଅଳତା ପାଦକୁ
ଝୁଣ୍ଟିଆ ସିନ୍ଦୁର କଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶ୍ରୀମନ୍ତିନୀକୁ
ଯେମିତି ପଶୁର ନିରୀହ ଆଖି
ଶିଶୁର ଗୁଲୁଗୁଲୁ କଥାରେ ହସ ଥାଏ ଲାଖି
କଅଁଳା ବାଛୁରୀର ଡିଆଁ
କୁକୁର ବିଲେଇଙ୍କ କୁଁ କୁଁ ଛୁଆଁ
ମାଙ୍କଡ଼ର ଗଛରେ ଦୋଳିମାଙ୍କୁଡ଼ି ଠିଆ ଠିଆ
ଜେଜେମାଙ୍କ ତେଲ ହଳଦୀ
ଜେଜେଙ୍କ ବଙ୍କୁଲି ବାଡ଼ି ଚଷମା ଇତ୍ୟାଦି
ଆଈଙ୍କ ପାନ ବଟୁଆ
ଅଜାଙ୍କ କଥା ଏତେ ନାଟୁଆ
ଛୁଇଯାଏ ହୃଦୟକୁ ଏତେ
ଜୀଵନ ମାନେ ଆଉ କଣ କି
ଛୁଇଁ ଯିବା ବାହାନାରେ ଦିନ ରାତି ବିତେ
ଗରୀବ ଆଖି ଲୁହ
ଧନୀର ମାୟା ମୋହ
କନ୍ୟାର କୋହ ପରେ କୋହ
ପୁତ୍ରର ଅଦେଖା ଲୁହ
ଏସବୁ ଛୁଁ ଥାଏ ବେଳ ଅବେଳରେ
ପ୍ରେମ ହୁଏ ଦୁଃଖ ଥାଏ ସୁଖ ଆସେ ଯାଏ
ଐଶ୍ଵରିକ ବିଶ୍ୱାସରେ ଛୁଇଁ ହୁଏ
ଯିଏ ସବୁଠି ଥାଇ କୋଉଠି ନଥାଏ
ତଥାପି ପାଣି ପବନ ମାଟିକୁ ଛୁଇଁ
କିଛି କିଛି ଅନୁଭବ ହୁଏ
ଅନୁଭବୀ ହେଲେ ଆପେ ବୁଝିହୁଏ
ଛୁଆଁ ଛୁଇଁରୁ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ହୁଏ
ମାଆର ମାତୃତ୍ୱ
ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦେଶବନ୍ଧୁଙ୍କ ବେକ୍ତିତ୍ୱ
ଛୁଇଁଯାଉ ଜୀଵନରେ ଓଁ ଶାନ୍ତି କେହି କହିବା ଯାଏଁ
ଅବତାରେ ଅବତାରୀ ଅବତରି ଇତିହାସ କୁହେ
ମାଆ ପରି କାହା ଛୁଆଁ
ନଥିଲେ ଜୀଵନ ମାନେ ଆହା
ମାଆର ପଣତ ମନ୍ଦିର ନେତ
ଦିଏ ସରଗ ଛୁଆଁ ମାନିଯାଏ ମନ ଅମାନିଆଁ ।।
