ହସ

ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ର ସୁନ୍ଦର ଶବ୍ଦ ରେ

ଲୁଚି ରହିଅଛି କେତେ ଯେ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ

ଭାବିଲେ ଲାଗେ ଆଶ୍ଚର୍ୟ୍ଯ ।

ସମ୍ପର୍କ ସମ୍ପର୍କେ ସୂତା ଖିଅ ସେ ଯେ 

ଅନାବନା ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର , 

ନାହିଁ ଗରିବ କି ନାହିଁ ଧନୀ

ନାହିଁ ତା ପାତର ଅନ୍ତର। 

ସବୁରି ଓଠର ଆପଣାର ସିଏ

ସୁଖେ ଆସେ ଦୁଃଖେ ଲୁଚି ଯାଏ। 

ପ୍ରେମ ପ୍ରଣୟର ପରିଭାଷା ସେହି, 

ପାଖେ ଥିଲେ ରୋଗ ଯାଏ ଦୂରେଇ।