ହୋଇଯାଉ ପଦାନତ

ଆଖିରେ ଆଖିଏ ସ୍ବପ୍ନ

ଅନ୍ତରେ ଆଶାର ଜୁଆର,

ଘେନାକର ଦୀନବନ୍ଧୁ

କୋଟି ପ୍ରଣତି ଆମ୍ଭର।

ସ୍ନେହ ବିହଂଗ ଉଡେଇ

ଦିଅ ହେ ସବୁଜ ସଂକେତ,

ନିଶ୍ଚିହ୍ନ ହେଉ ଏଠି

ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଯେତେ ଖାତ ।

ଶାନ୍ତିର କିରଣ ବୁଣି

ଦିଅ ହେ ପରମ ଆଶିଷ,

ସତ୍ଯ, ଶାନ୍ତି, ପ୍ରେମ, ମୈତ୍ରୀ

ବିଶ୍ବେ ହେଉ ପରକାଶ।

ଛେଦି ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସର ପକ୍ଷ

ଭାଂଗିଦିଅ ରାଗ, ରୋଷ,

ସଂଚାରି ସଚେତନତା

କୁସଂସ୍କାର କର ଧ୍ବଂସ ।

ସାଇତି କୁସୁମ ବନେ

ଦୁଃଖୀ ମୁଖେ ଦିଅ ହସ,

କର୍ମବୀର ଗଢିଉଠ

ଶୂନ୍ଯ ହେଉ ଏଠି ନିଃସ୍ବ। 

ଖଂଜି ବୈପ୍ଳବିକ ଡେଣା

ଦେଖାଅ ମୁକ୍ତିର ପଥ,

ସ୍ବେଚ୍ଛାଚାରିତାର ସ୍ଥାନ

ହୋଇଯାଉ ପଦାନତ।