ହୀନ ଟିଏ ତୁମେ

ତୁମେ ଆସି ବସିଯାଅ

ମୋ ମନ ଗହନରେ

ଜମେଇ ଦିଅ

ପ୍ରିତୀର ଖିଆଲି ନିଶା

ସେତେବେଳେ ଭୁଲିଯାଏ

ମୁଁ ମୋର ନିଜତ୍ବ ।

କେତେବେଳେ ଚାଲିଯାଅ

ପଚା ନର୍ଦ୍ଦମାକୁ

ଅନ୍ଧାରୀ ମୂଲକକୁ

ଯେମିତି ନେତା

ବଦଳାଏ ଦଳ

ବର୍ଷା ଯେଉଁ ଆଡେ

ଛତା ସେହି ଆଡେ

ସତେ କେତେ

ହୀନ ଟିଏ ତୁମେ ।