ଗୁରୁଭକ୍ତି

ଗୁରୁ ନୁହଁନ୍ତି ସେ ସାକ୍ଷାତ ଈଶ୍ବର

ଭୂଦେବ ଯେ ବିଦିତ ସାରା ସଂସାର

ଗୁରୁ ଆଶୀଷେ ତମ ହୁଏ ଯେ ଦୂର

ଗୁରୁ ପିତା ମାତା କରୁଣା ସାଗର

ତାଙ୍କ ବିନା ବାଟବଣା ହୁଏ ନର

ଭକ୍ତି ରଖ ସଦା ଚରଣେ ତାଙ୍କର

ମୁର୍ଖ ହୁଏ ବିଜ୍ଞ ତାଙ୍କରି ଦୟାର

ଗୁରୁପରାୟଣେ ଶିଷ୍ଯ ହୁଏ ସଂସ୍କାର

ଗୁରୁଙ୍କୁ କେବେ ତୁମେ ନ ପରଖିବ

ତାଙ୍କ ଉପରେ ସଦା ଆସ୍ଥା ରଖିବ

ଏକଲବ୍ଯ ଆରୁଣୀ ହେଲେ ମହାନ

ଗୁରୁଭକ୍ତି ଲାଗି ଧନ୍ଯ ତା ଜୀବନ

ସଂସାରୁ ତରିବା ଲାଗି ସେ ହି ସାର

ଅନ୍ଧ ଲାଗି ଯେମିତି ଯଷ୍ଟି ଆମର

ଗୁରୁଜନେ ସର୍ବଦା ପୂଜା କରିବ

ଆଦର ଯେତେ ଜାଣ ନିଶ୍ଚେ ଲଭିବ

ତେଜି ଅହଂକାର ଗଲେ ଯେ ଶରଣ

ତାଙ୍କ ଦୟାରୁ ଧନ୍ଯ ହେବ ଜୀବନ ।