ଗଣେଶ ବନ୍ଦନା

ହେ ଗଜାନନ , ଗୌରୀ ନନ୍ଦନ ,

         ହେରମ୍ବ ବିନାୟକ .....

ଘେନ ପ୍ରଣତି , କରୁ ମିନତି ,

          ହେ ବିଦ୍ୟା ପ୍ରଦାୟକ ,

ହେ ପ୍ରଭୁ ... ହେ ବିଦ୍ୟା ପ୍ରଦାୟକ ।

ମାତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ , ମଳିରୁ ଜନ୍ମି ,

         ଦ୍ବାର ରକ୍ଷକ ହେଲ ....

ଦେବତା ନର , ଅବା କିନ୍ନର ,

          କାହାକୁ ନ ଛାଡ଼ିଲ ,

ହେ ପ୍ରଭୁ ... କାହାକୁ ନ ଛାଡ଼ିଲ ।

ଶିବଗଣଙ୍କୁ , ହରାଇ ଦେଇ ,

         ଦମ୍ଭରେ ଛିଡ଼ା ହେଲ....

ଶେଷରେ ମହା , ଦେବ ଆସିଲେ ,

         ଘୋର ସମର କଲ ,

ହେ ପ୍ରଭୁ .... ଘୋର ସମର କଲ ।

କୋପେ ଶଙ୍କର , ତୁମ୍ଭର ଶିର ,

        ତ୍ରିଶୂଳେ କାଟି ଦେଲେ...

ଗୁମ୍ଫା ଭିତରେ , ତପସ୍ୟା ରତ ,

         ଉମାଙ୍କୁ ଦେଖା କଲେ ,

ହେ ପ୍ରଭୁ ....ଉମାଙ୍କୁ ଦେଖାକଲେ ।

ଦୁହେଁ ବାହାରି , ଆସି ଦେଖିଲେ ,

         ପୁତ୍ର ମସ୍ତକ ନାହିଁ ......

କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ , ଆକୁଳେ ମାତା ,

         ଛିନ୍ନ ମସ୍ତକ ଚାହିଁ ,

ହେ ପ୍ରଭୁ.....ଛିନ୍ନ ମସ୍ତକ ଚାହିଁ ।

ଆଦେଶ ଦେଲେ , ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ,

        ପଠାଇ ଶିବଗଣ......

ଉତ୍ତର ଦିଗେ , ଶୋଇଛି ଯିଏ ,

         ତା' ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଆଣ ,

ହେ ପ୍ରଭୁ.....ତା' ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଆଣ ।

ଉତ୍ତର ଦିଗେ , ନିଦ୍ରିତ ହସ୍ତୀ ,

         ମୁଣ୍ଡକୁ କାଟିଦେଲେ ....

ସେହି ମସ୍ତକ , ଯୋଡ଼ି ଦେବାରୁ ,

         ଗଜ ମସ୍ତକ ହେଲେ ,

ହେ ପ୍ରଭୁ.... ଗଜ ମସ୍ତକ ହେଲେ ।

ଦେବଗଣଙ୍କ , ବର ପାଇଣ ,

        ଅଗ୍ର ପୂଜ୍ୟ ହୋଇଲ.....

ସକଳ ବିଦ୍ୟା , ଭୂଷିତ ହୋଇ ,

        ବିଘ୍ନ ନାଶନ ହେଲ ,

ହେ ପ୍ରଭୁ ..... ବିଘ୍ନ ନାଶନ ହେଲ ।

ତୁମ୍ଭରି ଜନ୍ମ , ଦିବସେ ଆମ୍ଭେ ,

          କରୁଛୁ ନିବେଦନ .....

ବିଦ୍ୟା ପ୍ରଦାନ , କରି ଆମ୍ଭର,

          ବଢ଼ାଅ ସନମାନ ,

ହେ ପ୍ରଭୁ ....ବଢ଼ାଅ ସନମାନ ।