ଗଙ୍ଗା ପାର

ଅହଲ୍ୟା ଉଦ୍ଧାର ଉତ୍ତାରେ ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ 

ବିଶ୍ଵାମିତ୍ର ଙ୍କ ସହ ବନେ କଲେ ଗମନ l

ଶିବ ଧନୁ ଦେଖିବା ଇଚ୍ଛା ହୃଦୟେ ଧରି 

ଯିବାକୁ ବାହାରହେଲେ ଜନକଙ୍କ ପୁରୀ l

ପଥେ ପଡିଲା ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ସ୍ରୋତ ପ୍ରଖର 

ପାର ହେବାକୁ ତାକୁ ମନେ କଲେ ବିଚାର l

ଦୂରରେ ନାଉରୀକୁ ଦେଖି ଡାକ ପକାନ୍ତି 

ନାଵକୁ ଆଣ କୂଳକୁ ହେ କରୁ ମିନତି l

ବଧିର ନହୋଇ ନାଉରୀ ଶୁଣ ବଚନ 

ନାଉରୀ କହେ ଭୟ ଜାତ ହୁଅଇ ମନ l

ଶୁଣିଲି ପାଇ ସ୍ପର୍ଶ ତୁମ ଚରଣ ଧୂଳି 

ପଥର ଅବଳା ବାଟରେ ହୋଇଲା ନାରୀ l

ଲାଗି ତୁମ ଚରଣର ସେ ରେଣୁଟିକିଏ 

ନଉକା ମୋ ନାରୀ ହେଲେ ବୁଦ୍ଧି ନପାଏ l

ବେଉସା ମୁଁ ହରାଇ ଦୁଃଖ ସିନା ପାଇବି 

ଅଭାବୀ ସଂସାର କେମିତି ଅବା ପୋଷିବି l

ପାର ଯଦି ହୋଇବାକୁ କରିଅଛ ଆଶ 

ଚରଣ ଧୋଇଲେ ତୁମେ ହୋଇବ ବିଶ୍ୱାସ l

ଶୁଣି ଧୀବର କଥା ପ୍ରଭୁ ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ 

ବଢ଼ାଇ ଦେଲେ ଧୀରେ ଧୋଇବାକୁଚରଣ l

ଯେଉଁ ପଦ ସକଳଜୀବଙ୍କର ଆସ୍ପଦ 

ଧୋଇଲା ଭକତିଭରେ ନାଉରୀ ସେପାଦ l

ଧୋଇ ଯତନେ ପଦ ନାବେ ବସାଇ 

ପାର କରିଥିଲା ନାଉରୀ ଗଙ୍ଗାର ନଈ l

ହେ ପ୍ରଭୁ ତୁମେ ଭବ ସଂସାରର ନାଉରୀ 

ମୋର ଜୀବନକୁ ସଦୟେ କରିବ ପାରି ll