"ଗାଁ ଟି ମୋର କେଡେ ସୁନ୍ଦର"

ଗାଁ ଟି ମୋର କେଡେ ସୁନ୍ଦର 

ସୁନ୍ଦର ତା'ର ପାଟ ଗହୀର 

ନଈ ର ଘାଟ ପୋଖରୀ ତୁଠ 

ସୁନାର କ୍ଷେତ ହସେ 

ପାଟ ପାରିହେଲେ 

ମାମୁଁ ଘର ଗାଁ ଦିଶେ l

ଗାଁ ଟି ମୋର କେଡେ ସୁନ୍ଦର 

ନଥାଏ ଯହିଁ ଆପଣା ପର 

ବାରମାସରେ ତେର ପରବ 

କେତେ ଯେ ଯାନୀ ଯାତ 

ହସ ଖୁସିରେ 

ହୁଅଇ ଭୋଜିଭାତ l

ଗାଁ ଟି ମୋର କେଡେ ସୁନ୍ଦର 

ସତେକି ଅବା ସରଗପୁର 

ଏକାଠି ବସୁ ଏକାଠି ହସୁ 

ସମୟ ଯାଏ ବିତି 

ସଭିଏଁ ଏଠି 

ସୁଖ ଦୁଃଖର ସାଥୀ l

ଗାଁ ଟି ମୋର କେଡେ ସୁନ୍ଦର 

ସୁନ୍ଦର ତା'ର ମଠ ମନ୍ଦିର 

ସବୁଜ ତରୁ ଲତା ଗହଳ 

ବଣ ପାହାଡ଼ ଘେରା 

ପ୍ରକୃତି କୋଳେ 

ଦିଶଇ କେଡେ ତୋରା l

ଗାଁ ଟି ମୋର କେଡେ ସୁନ୍ଦର 

ଅପୂର୍ବ ତା'ର ଶୋଭା ସମ୍ଭାର 

ପ୍ରାତଃ ସୂରୁଜ ନାଲି ମୁରୁଜ 

ଦିଅନ୍ତି ଏଠି ବୁଣି 

ଶୀତୁଆ ସଂଜ ବଉଦ କୁଞ୍ଜ 

ମନକୁ ନିଏ କିଣି l

ଗାଁ ଟି ମୋର କେଡେ ସୁନ୍ଦର 

ନାହିଁରେ ନାହିଁ କଳନା ତା'ର 

ସୁନ୍ଦର ତା'ର ନୀଳ ଆକାଶ 

ତାରା ଜହ୍ନ ରେ ଭରା

ନାଆଁ ଟି ତା'ର

ଅଭୁଲା ଅପାସୋରା