ଏତିକି ମିନତି

କଳାସାଆନ୍ତେ ହେ କଳାସାଆନ୍ତେ

     କହିବ କି ଟିକେ ଅଛ କେମନ୍ତେ l

ରଥ ଯାତରାରୁ ଏବେ ଫେରିଛ

      ଭିଡ଼ା ଓଟରାକୁ କେତେ ସହିଛ l

ଦେହ ହୋଇଥିବ ଭାରି ପରାଶ

     ପାଦ ଟିକେ କରି ଦେବି ମାଲିଶ l

ସାଷ୍ଟମ ଟିକିଏ ହୋଇଲେ ପୁଣି

     କାଲି ହେବ ପୁଣି ସୁନା ଛାଉଣୀ l

ମଧୁର ଅଧରେ ଅଧର ପଣା

      ସରିଗଲା ଏବେ ତୁମ୍ଭ ପାଉଣା l

ଭାବ ବିନୋଦିଆ ଭକ୍ତ ବିନୋଦ

     ବହୁତ କରିଲ ଏବେ ଆମୋଦ l

ଚିନ୍ତା କରିଛ କି କରମ ତୁମ୍ଭ

      ସିନ୍ଧୁ ଜେମାଙ୍କର ତୁଟିଛି ଦମ୍ଭ l

ସାଥେ ନେଇଗଲ ଭାଇ ଭଉଣୀ

      ଭାରିଜା ତୁମ୍ଭର କି ଠାଇଁଆଣି l

ଶିରି ମନ୍ଦିରର ସେ ମାଲିକାଣି

    ବଡ଼ ହେଲା ତୁମ୍ଭ ଗେହ୍ଲା ଭଉଣୀ l

ଛପନ ଭୋଗକୁ ପରଶେ ପୁଣି

    ଗେଫା ମାରିଦିଅ ଭାଇ ଭଉଣୀ l

ଏ ନୁହେଁ ଉଚିତ କରମ ତୋର

     ନିଜ ନାରୀ କଲୁ ତୁ ସାତ ପର l

ସକେଇ ସକେଇ କାନ୍ଦିଛି କେତେ

 ଧାତା ନିଶ୍ଚେ ବାମ ହୋଇଲା ମୋତେ l

ମନ୍ଦିରେ ଦେଇଛି କବାଟ କିଳି

    ଦାଣ୍ଡେ ବସି ଧନ ମାରୁଥା ତାଳି l

ଏତିକି ମିନତି କାଳିଆ ଦିଅଁ

    ମାଆଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ମନ୍ଦିରେ ଯାଅ l

ହସି ଉଠୁ ତୁମ୍ଭ ସୁନା ସଂସାର

   ନମଃ ନମଃ ପ୍ରଭୁ ସଂସାର ସାର l