ଏଇ ତ ଜୀବନ
ଏଇ ତ ଜୀବନ
ଏଇ ତ ଜୀବନ ଯାତ୍ରା-
ଜଠର ରୁ ଜୁଇ ଯାଏ
ହାତପାହନ୍ତା ରୁ ଦିଗ୍ବଳୟ ଯାଏ।
ବାଳୁତର ମୁଠି ମୁଠି କାଉମୁଚି
କୈଶୋର ର ମୁଠା ମୁଠା ସ୍ବପ୍ନ
ଅବିଶ୍ରାନ୍ତ ଅବିରତ ଚଲାପଥେ
କେତେ ଯେ ସ୍ରବନ୍ତୀ
କାନ୍ତାର ମରୁଦ୍ୟାନ
ସାଗର ଚୁମ୍ବଇ କେବେ
ପୁଣି କେବେ ଝଡ ଓ ତୋଫାନ।
ଅଦିନ ମେଘରେ ,
ଭିଜା ଭିଜା ମାଟି
ଥମିଯାଏ ଗତି
ହରଷ ତଥାପି
ଜୀବନ ଉଦ୍ୟାନେ ଫୁଟିବ ସତେକି
କୁନ୍ଦ ଜୁଇ ଜାଇ ମଲ୍ଲୀ ଓ ମାଳତୀ।
ପଥ ନୁହେଁ ସମତଳ
ସଜାଗ ଗାଡିଆଳ
ପାରଖା ପାରକ
ଧିରେ ଯାଏ କରି ପାର।
ଗଡିଚାଲେ ସମୟର ଚକ
ସରିଆସେ ବାଟ
ସଭିଙ୍କୁ ଚକିତ କରି
ଆସେ ଅନାୟାସେ
ଅଘୋଷିତ ଶେଷ ପର୍ବ।
ଏଇ ତ ଜୀବନ!
ଏଇ ତ ଜୀବନ!!
