ଦି ଛକିରେ ଜୀବନ

ଦିନେ ଆସିଥିଲା ଦୁଇଟି ମନର ଏକତ୍ରିକରଣରୁ

ଖେଳି ଥିଲା ବଢିଥିଲା ଦୁଇଟି ହାତକୁ ଧରି

ଗୁରୁଣ୍ଡି ଗୁରୁଣ୍ଡି ଚାଲିଶିଖିଲା ଦୁଇଟି ପାଦରେ

ସଳଖ ହୋଇଗଲାପରେ ଚିନ୍ତା ଖାଲି ଚିନ୍ତା

ଚିନ୍ତା ଦୁଇଟି ପକ୍ଷ ଲାଗି ନିରନ୍ତର ଭାବେ

ଗୋଟେ ନିଜ ଲାଗି ଆରଟି ନିଜ ଲୋକଙ୍କ ଲାଗି

ଆଉ ଏମିତି ବଢୁ ବଢୁ ଦିନେ ମିଳିଯାଏ ଆଉ ଗୋଟିଏ ମନ

ଗୋଟେ ମନର ମିଳନ ହୁଏ ଅନ୍ୟ ସାଥିରେ

ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହୁଏ ଜୀବନ ଆଗକୁ ବଢିବ ନା ଫେରିବ ପଛକୁ

ଗୋଟେ ପାଖେ ଆପଣାର ଲାଗୁଥିବା ମନଟି କଥା

ଆରପାଖେ ହର୍ତ୍ତା କର୍ତ୍ତା ଦଇବ ବିଧାତାଙ୍କ ନାଲି ଆଖି

କାଳେ କିଛି ଗୋଟେ ବଡ଼ ଭୁଲ ହୋଇଯିବ

ନା ସ୍ଥିର କରିହୁଏ ନା କାହାକୁ ଏଥିରେ ସାମିଲ କରି ହୁଏ

ପରିସ୍ଥିତିକୁ ମାଣିନେଲେ ସବୁକିଛି ଯଦି ଠିକ ଯାଏ

ତାହେଲେ ସବୁ ଠିକ ଯଦି ଗତିକରେ ବିପରୀତ ଦିଗରେ

ତେବେ କନ୍ଦାଏ ଜୀବନ ଦି ଛକରେ

ନା ମିଳନ୍ତି କେହି ପୋଛିବାକୁ ଲୁହର ଧାରକୁ

ନା ଜୀବନ ସମୟ ଦିଏ ଆଗକୁ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ପତି ନେବାକୁ

ନା ପଛକୁ ଫେରି ନିଜକୁ ଶେଷ କରିନେବାକୁ ନିଜ ଭିତରେ

ଜାଣେନା ଏମିତି ହରଡ଼ଘଣାରେ ପକାଏ ଜୀବନ

ଆଣିଦିଏ ସାମ୍ନାକୁ ଏମିତି କିଛି

ନିଷ୍ପତି ନେବାକୁ ହୁଏ କିଛି କଠୋର ଭାବେ

ବେଳେ ବେଳେ ଜନ୍ମଦାୟିନୀ ଆଉ ଜୀବନସାଥୀ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ

କଣ କରିପାରିବ ବିଚରା ପରିସ୍ଥିତିର ଦାସ ମଣିଷ

ଦୁନିଆ ଆଗରେ କୁହାଯାଏ" କୁଳାଙ୍ଗର" ନହେଲେ"ନାପୁରୁଷ"...