ଚିଡ଼ିଆ ଖାନା

ମୋ ଜୀବନ ଆଜି ଚିଡ଼ିଆ ଖାନା

        ନାହିଁ ଅପରାଧ ଆତ୍ମୀୟ ମନା ।

ହୋଇଥିଲି ମୁହିଁ ଜଙ୍ଗଲ ରାଜା

        ପିଞ୍ଜରା ଭିତରେ ଖାଉଛି ସଜା ।

ବନ୍ଧୁ ପରିଜନ କାହିଁ ରହିଲେ 

     ଉପାସ ଭୋକରେ ସେଠି ମରିଲେ ।

ଦି' ଓଳି ଖାଉଛି ଦିଖଣ୍ଡ ହାଡ଼

       ହୃଦୟ ବେଦନା ଦେଉଛି ମାଡ଼ ।

ପଶୁପକ୍ଷୀ ସାଥେ ଥିଲା ପୀରତି

        ମାନବ ଦେଇଛି ଆଜି ବିରତି ।

ଅଳସୁଆ ହୋଇ ଯାଏ ଜୀବନ

       ମାନବ ପାଉଛି ଯେନେ କଷଣ ।

ଗାଁ ଗଣ୍ଡା ଛାଡ଼ି ମାନବ ଗତି

      ପିତାମାତା ସଙ୍ଗେ ନାହିଁ ତା ପ୍ରୀତି ।

ରହିଛି ଫ୍ଲାଟେ ସେ କଏଦି ହୋଇ

       ସ୍ନେହ ମମତାକୁ ଦୂରେଇ ଦେଇ ।

ଘର ଦ୍ୱାର ମୋର ସଫା କରିଛି

     ଛୋଟ ତାର ଘେରେ ଆମେ ରଖିଛି ।

ବାଘ ସଫାରୀ ସେ ଦେଇଛି ନାଆଁ

       ହରିଣ ଦେଖୁନୁ ମାରିବେ ଡିଆଁ ।

ତୁଛ ଏ ମାନବ ହିନ ଚକ୍ରାନ୍ତ 

        ନାଶେ ସନ୍ତୁଳନ ଜୀବ ଜଗତ ।।