ବ୍ୟଥିତ ପ୍ରାଣର ସ୍ୱର

ମୁଁ ଯେ ବରଷାର ବେସୁରା ବିତାନ

ଡେଣାହରା ପ୍ରଜାପତି

ଅସହାୟ ମୋର ଆଖିର ଚାହାଣୀ

ଭରସା ବିହୀନ ଛାତି I

ବେଦରଦୀ ତୁମେ ପାଷାଣ ପ୍ରତିମା

ଅନ୍ଧାରେ ଅନ୍ଧାର ରାତି

ନିରବ ହୁଏ ମୁଁ ତୁମେ ସାଜ ଯେବେ

କପଟପଶାର ଗୋଟି I

ତୁମ ଆଖି ତଳେ ଫଗୁଣର ରଙ୍ଗ

ମୋ ଆଖିରେ ଘନକଳା

ତୁମେ ଖୋଜ ସଖୀ ଫୁଲର ସହର

ମୁଁ ଖୋଜେ ବିଦାୟ ବେଳା I

ସୀମାହୀନ ମୋର ଯାତ୍ରା ପଥରେ

ତୁମେ ମୁଣ୍ଡଫଟା ଖରା

ବେଦନାରେ ଭରା ଆଖିରୁ ମୋହର

ଝରେ ଶ୍ରାବଣର ଧାରା I

ତୁମ ଅଧରରେ ଫୁଲେଇ ଫୁଲର

ଅନ୍ତହୀନ ଅଭିଯୋଗ

ବରଷା ରାତିର ନିସ୍ତବ ପ୍ରହରେ

ମୋ ଆଖିରେ ଭରା ମେଘ I

ମୋ ମନ ତଳର ଟାଙ୍ଗର ଭୂଇଁରେ

ତୁମେ କୋଇଲିର କୁହୁ

ସପନ ବିଳାସୀ ମନଟେ ମୁଁ ସଖୀ

ଲୁହ ମୋ ପାଲଟେ ଲହୁ I