ବ୍ୟଙ୍ଗ କବିତା: ଗୁପ୍ତକଥା

ଗୁପ୍ତକଥା ପଦେ କହିବି ଭାଇରେ- କାହାକୁ କହିବୁ ନାହିଁ,

ନ ମାନିବୁ ଯଦି ଭାରି ଅସୁବିଧା ପରେ ପସ୍ତେଇବୁ ତୁହି | 

ବୟସ କାହାର ସତୁରି ହେଲେବି ବୟସ୍କ କହିବୁ ନାହିଁ,

ଦାନ୍ତ ନଥିଲେ ବି ମହିଳାଙ୍କୁ ଦେଖି ମାଉସୀ ଡାକିବୁ ନାହିଁ |

ବୟସ କାହାକୁ ପଚାରିବୁ ନାହିଁ କହିବେ ନିଶ୍ଚୟ ମିଛ,

ଅସଲ ଚୋରକୁ ଚୋର କହିବାକୁ ବିଚାରିବୁ ଆଗ-ପଛ |

ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଦେଖି କେବେ କହିବୁନି ସୁନ୍ଦର ଦିଶୁଛ ତମେ,

ଅସୁନ୍ଦରୀ ଥିଲେ ସମ୍ଭାଳି ନେବ ସେ ଖୁସିହେବ ମନେମନେ |

ନିଜକାମ ନିଜ ହାତରେ କଲେ ବି ଏ'କଥା କହିବୁ ନାହିଁ, 

ଅଳପ ଧନରେ ଘର ମୁଁ ଚଳାଏ ବିଶ୍ୱାସ କରେନା କେହି | |

କୃପଣ ଉପାଧି ଦେଇ କହିଦେବେ କଅଣ ନେଇକି ଯିବୁ ?

ସୁଖ ଭୋଗ କର ଏଇ ସଂସାରରେ ଯେତେଦିନ ରହିଥିବୁ |