ବରଷା ରାଣୀ

ଆଷାଢ଼ ମାସରେ ବରଷା ଆସଇ

ମେଘୁଆ ଆକାଶ ଧରି

କଳାକଳା ମେଘ ଆକାଶ ବକ୍ଷରେ

ଚାରିଆଡ଼େ ଯାଏ ଭରି ।

ଗିରିଷମ ତାପେ ଜୀବଜନ୍ତୁ ସାଥେ

ଉଦ୍ଭିଦ ପାଆନ୍ତି କଷ୍ଟ

ମାଟି ଶୁଖିଯାଏ ଘାସ ଜଳିଯାଏ

କୁଟା କାଠି ହୁଏ ନଷ୍ଟ ।

ବରଷା ପଡ଼ିଲେ ନୂଆ ରୂପ ଧରି

ଶାଗୁଆ ଧରଣୀ ରାଣୀ

ନଈରେ ନାଳରେ ପାଣି ସୁଅ ଚାଲେ

ସୁଖର ସୂଚନା ଆଣି ।

ଚଷା ଭାଇ କ୍ଷେତେ କାମ କରିଚାଲେ

ମୁହଁରେ ଫୁଟାଇ ହସ 

ଧରଣୀ ମାଆର ସବୁଜ ପଣତ

ସଭିଙ୍କୁ କରଇ ବସ ।

ବରଷା ଅଟଇ ମଙ୍ଗଳ କାରିଣୀ

ବଞ୍ଚିବାର ରାହା ଦିଏ

ତାର ଦାନେ ଏଇ ଜଗତ ବଞ୍ଚିଛି

ସେଥିପାଇଁ ରାଣୀ ସିଏ ।