ବନ୍ଧୁ

ବିଷଦେ ଅବସାଦେ ଦୁଃଖଦେ ଧରି ଥାଏ ହାତ

ଜାନି ଯାତ୍ରା ଯହିଁଥିରେ ହୋଇ ଥାଏ ସଙ୍ଗାତ

ଦିବସେ ଅବଶେଷେ ସେ ଦେଖିଲେ ହସେ

ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯାତନା ଯହିଁ କ୍ଷଣ କେ କେଉଁଠି ମିଶେ

ତୃଷ୍ଣା ବଦନେ ଅର୍ପଣେ ସେ ନର ନୀର

କ୍ଷ୍ୟୁଧାତୁର ସମୟରେ ଦିଏ ସେ ଆହାର

ଶ୍ମଶାନ ପଥେ ଥାଏ ସାଥେ ଅତି ବିଷାଦିତେ

ରଣ କ୍ଷେତ୍ରେ ଦେଇ ଅସ୍ତ୍ର ରଖେ ସେ ଜୀବିତ

ବନ୍ଧୁ ହୀନ ଜୀବନ ଅଟେ ଯେ ଦାରୁଣ ।