ବନା

 ଧୋବ ସରସର ଗୁରସିଆ ଦେହେ

ମାଖିଛେ ନନିତ ବନା

ଏନ୍ତା ଯତନେ ଫୁଟି ଦେଇଛେ ଫୁଲ

ଭମରା ତ ବାଟ ବନା ll

ମନ ଘିନୁଛେ ସପୁର ଅଁଟା ଚାଲି

ଆଏଲେ ଖୁଇଲ ବୁଲି

ଧଙ୍ଗରା ପିଲେତ ଲେପରି ହେଇଯେ 

ଆଉଛତ ପଛେ ବୁଲି ll

ଗାଁଟା ଯାକର ଟୁପୁରୁ ଫୁସୁର ତ

ଅନିଛେ ଗୁରିତ ଧନ

ଲୋକବାକ ଦେଖାଚାହାଁ ସଭେଁ

କିକାଲ ବନା ବୋଲି ଧନ ll