ବିନିଯୋଗ କରିବା ମନ ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟର

ପ୍ରକୃତିରୁ ପାଇଛେ ସର୍ବ 

ବଞ୍ଚିବାର ରାହା 

ଜଳ, ବାୟୁ, ମାଟି ଓ 

ଆଲୋକର ସାହା ।

ସମାଜକୁ ନେଇ ଚଳୁଛେ

ସଂସାରରେ,

ରହିଛି ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ ଆମ 

ହୃଦୟରେ  ।

ମୂରୁଖ ସ୍ଵଭାବରେ ହରାଇଲ 

ବିଚାର ଶକ୍ତି।

ଅହଙ୍କାର ଭାବନାରେ କରିଲ 

ବହୁ କ୍ଷତି  ।

ନମାନିଲ ନିୟମକୁ ଯମା,

ଜୀବନ ଜଳୁଛି  

ଜଳୁଛି ପୃଥିବୀ, ହା ହା କାର 

ପଡୁଅଛି ।

ପ୍ରକୃତିକୁ କଲ ଅପଭ୍ରଂଶ, ଗଛ

ଆଉ ନାହିଁ 

କଂକ୍ରିଟର ଜଙ୍ଗଲରେ ଜୀବନ 

ଆଉଟି ହୁଅଇ ।

ଗରମ ପବନ ପ୍ରବାହେ ଜଳୁଛି 

ଦୁନିଆଟା  

ନାରଖାର ଏଠି ହୁଏ ମଣିଷର 

ଜୀବନଟା ।

ଚାରିଆଡ଼େ ଚିତାଭସ୍ମ, କେମିତି 

ରହିବା

ଢଳଢଳ ଡହଳ ବିକଳରେ 

କିପରି ଚଳିବା ।

ବିନିଯୋଗ କରିବା ମନ ଯଦି 

ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟରେ

ଦୁଃଖୀର ସାହାରା ହେଲେ ପ୍ରାଣ

ସାର୍ଥକ ହୁଏରେ ।

ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ଦେବାନି ବଳି 

ଅନ୍ୟ ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ,

ଜୀବନରେ ପାଇବାନି କେବେ 

ହେଁ ଶାନ୍ତିକୁ ।

କ୍ଷମତାରେ ବାଇ ହୋଇ ଧରାକୁ 

ମଣ ସରା

ଘାତକ ବୁଦ୍ଧିରେ ପରିବେଶ ବହୀନ 

କଲ ଧରା ।

ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ଜଳ ମିଶି ସମୁଦ୍ରର ହୋଇ 

ଥାଏ ଜାତ

କଥାକୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାଳିଲେ ଯାଇଁ ହେବ 

ଆମ ହିତ ।

ଚାରିଆଡ଼େ ଏଠି ଖାଲି ଶୋଷ 

ଆଉ ଶୋଷ

ଗଛ ଲଗାଇ ସମସ୍ତେ ଆଣିବା

ଜୀବନ ପିୟୁଷ ।

ସଜାଡିବା ପରିବେଶ ପକାଇବା 

ଆଜିକୁ ଅତୀତ ଫର୍ଦରେ,

ସାଉଁଟିବା ସୁଖର ପଥକୁ ନୂତନ

ଚେତନାରେ ।