ARUN MAHAPATRA

Classics


3  

ARUN MAHAPATRA

Classics


ବୀର ଶହୀଦ୍

ବୀର ଶହୀଦ୍

1 min 297 1 min 297

ପୂଜି ଥିଲା ଭାବି ଯେହ୍ନେ ଚଳନ୍ତି ପ୍ରତିମା 

ଛବି ହୋଇ ରହିଗଲେ ପିତାମାତା ଦୁହେଁ

ଜଗତରେ ଆଜି ସବୁ ଛୋଟ ଲାଗେ ତାକୁ

ଝଡପର ଛବି ଭଳି ଶୂନ୍ୟ, ଆଉ ଶୂନ୍ୟ ।


ଟଳିଗଲା ସବୁ ତକ ଭାବ ଭାବାନ୍ତର

ଠକ୍ ଠକ୍ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଦୁଆର ମୁହଁରେ,

ଡାକବାଲା ଡାକଦିଏ ମାଗୁଣି ମାଗୁଣି

ଢୋଲକର ଶବ୍ଦ ଭଳି କର୍କଶ ସ୍ୱରରେ I


ତଥାକଥିତ ସେ ପତ୍ର

ଦୂର ଦୂରାନ୍ତରୁ

ଥମି ଥମି ପତ୍ନୀ ଲେଖେ କାହାଣୀ ପୁତ୍ରର

ଦରଦୀ ସୁରରେ କାଳେ ଡାକେ ବା.....ମା....

ଧନ୍ୟ ସେଇ ପିତା ,

ଯିଏ ଶୁଣେ ଏହି ଧ୍ୱନି

ଆଉ ଥାଏ ପାଶେ ପାଶେ।


ନଗର ନଗର ଘୁରି ବିଦ୍ୟାଳୟ ଖୋଜି

ପଢିଥିଲା ପାଠ ସିଏ ଭବିଷ୍ୟତ ଆଶେ

ଫସର ଫାଟିଲା ସବୁ ହିସାବ ନିକାଶ

ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ରହିଗଲା ସୀମାନ୍ତ ବରଫେ ।

ଅନ୍ୟ ସବୁ ନାଗରିକ ଭଳି

ତାର କ’ଣ ନଥିଲା ବା ଇଚ୍ଛା ?

ପରିବାର ସହ ତାର ବିତିବ ଜୀବନ !


ଭାବି ବି ନଥିଲା ଦିନେ, 

ସ୍ତ୍ରୀର ଦର୍ଶନ ହେବ

ମାଘ ମେଳା, ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନର ଭାଗ୍ୟ ।

 

ଯିବାପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କଲେ ପ୍ରଶ୍ନର ସମ୍ଭାର

ରହିବାକୁ ଚାହିଁ ସୁଦ୍ଧା ହୁଏ ନାହିଁ ରହି

ଲାଗୁଥିଲା, 

ଜୀବନର ଯାତ୍ରା ବୋଧେ

ବିତିଯିବ ଦିନପରେ ଦିନ

କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଆଉ ଦାୟିତ୍ୱ ବୋଧରେ ।

 

ୟେ କଣ ?

ସବୁ ଭାବନାରେ ଦେଇ ପୂର୍ଣ୍ଣଛେଦ,

ଷଣ୍ଢ ପରି ମାଡିଆସେ ବରଫ ପାହାଡ଼ ।

 

ପ୍ରକୃତି ଉପରେ ଅବା କାହାର ପ୍ରଭାବ

ହଲ୍ ଚଲ୍ ହୋଇଗଲା ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ

କ୍ଷୟ ହେଲା ଛୋଟ ତମ୍ବୁତଳୁ ମାଟି ।

 

ଇଚ୍ଛା ଅନିଚ୍ଛାକୁ ଦେଇ ଚିର ବଳି

ଲକ୍ଷ୍ୟ ସାଧନାର ସଂଘର୍ଷରେ ନ୍ୟସ୍ତ ବୀର

ସାଜିଗଲା ବୀର ଶହୀଦ୍...                

ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଗଲା ଦାୟିତ୍ୱ ତାହାର ।



Rate this content
Log in

More oriya poem from ARUN MAHAPATRA

Similar oriya poem from Classics