ବିଦାୟ ବିଭୂତି ଭାଇନା

ଯେତେ ଲେଖିଲେବି ମୋ କଲମଟା ଆଜି

ଦେଉଛି କାହିଁକି ଧୋକା ,

ଅବେଳରେ ତମେ ବିଭୂତି ଭାଇନା

ଚାଲିଗଲ ହୃଦୟକୁ କରି ଫାଙ୍କା ।।

ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇଛି ଶୁଣି ତୁମ କଥା

ଲିଭିନି ମନରୁ ବ୍ୟଥା,

ମାଟିର ପୁଅ ତୁମେ ମାଟିରେ ମିଶିଗଲ

ମାଟି କହୁଛି ତୁମ କଥା ।।

ହୃଦୟ କାନ୍ଦୁଛି କୁହୁଳି କୁହୂଳି

ତୁମ ଅମର ଆତ୍ମାର ଗାଥା,

ଓଦା କରି ଆମ ଆଖିର ଲୁହକୁ

ଭରୁଛି ମନରେ ବ୍ୟଥା ।।

ଏତିକି ମାଗୁଣି ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୋର

ତୁମ ଆମର ଆତ୍ମାର ହେଉ ସଦ୍ଗତି,

ଏହି ହେବ ତୁମ ପ୍ରିୟ ଜନଙ୍କର୍

ତୁମ ପ୍ରତି ଚିର ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ।।