ଭକ୍ତ ପ୍ରହ୍ଲାଦ

ହିରଣ୍ୟ କଷିପୁ ରାକ୍ଷସ

ତପସ୍ୟା କୁ ଚଳିଲା

ପତ୍ନୀ ତାର ଗର୍ଭ ବାସ ଯେ

ତାକୁ ଉପେକ୍ଷା କଲା l

ନାରଦ ମହର୍ଷି ପାଖରେ

ତାଙ୍କୁ ରଖିଲେ ନେଇ

ଗର୍ଭ ମଧ୍ୟେ ଥାଇ ପ୍ରହ୍ଲାଦ

ନାରାୟଣ ଶୁଣଇ l

ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଜନ୍ମପରେ ପିତା

ତପସ୍ୟାରୁ ଫେରିଲେ

ଶିବଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଣ

ଅମରଶ୍ରୀ ଆଣିଲେ ।

ଆହ୍ଲାଦିତ ହେଲା ଦ୍ବିଗୁଣ

ପୁତ୍ର ମୁଖ ଦର୍ଶନେ

ତୃପ୍ତ କରାଇଲେ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ 

ବସନ ଓ ଭୁଷଣେ l

ଶଶୀକଳା ପରି ପ୍ରହ୍ଲାଦ

ଦିନୁଦିନ ବଢିଲା

ପାଠ ପଢାଇବା ନିମିତ୍ତ

ରାକ୍ଷସ ଚିନ୍ତା କଲା ।

ଗୁରୁ ଗୃହେ ନେଇ ଛାଡିଣ

ଶାକ୍ତ ଧର୍ମେ ଦୀକ୍ଷିତ

କରିବା ପାଇଁ କି ଗୁରୁଙ୍କ

ପାର୍ଶ୍ଵରେ ନିବେଦିତ ।

ଗୁରୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ ପ୍ରହ୍ଲାଦେ

ଶିବ ଭଜନ କର

ହରି ହରି ବୋଲେ ବାଳକ

କିଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିମୁଢ଼ ।

ଅବାଧ୍ୟ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖିଣ

ପିତା କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ

ମାଡ଼ ମାରି ହାତୀ ଚଢ଼ାଇ

ପର୍ବତୁ ଫୋପାଡ଼ିଲେ ।

ଅଗ୍ନିରେ ଜଳାଇ ମାରିବି

ପିଉସୀ ଚିନ୍ତାକଲା

ହରି ସେବକ କି ମରିବ

ପିଉଷି ଜଳିଗଲା ।

ସର୍ବ ବ୍ୟାପି ସେହି ଇଶ୍ୱର

ହେଲେ ସ୍ତମ୍ଭୁ ପ୍ରକଟ

ଅତି ଭୟ ପାଇ ରାକ୍ଷସ

ମାରୁଥିଲା ଚମ୍ପଟ ।

ବରେ ବଳିୟାନ ହୋଇଣ

ଧରା ସରା ମଣିଲା

ବିଷ୍ଣୁ କୋପ କି ସମ୍ଭାଳିବ

ଅଚିରେ ନାଶ ଗଲା l

ଯେତେ ବର ପ୍ରାପ୍ତି କରିଲା

ଅକାରଣ ରେ ଗଲା

ହରି ହାତେ ମରି ତ୍ରିକାଳ

ଯଶ ରଖିଣ ଗଲା ।

କ୍ରୋଧେ ଜର୍ଜରିତ ନୃସିଂହ

ଅନ୍ତ ନାଡ଼ ବେକରେ

ରକ୍ତ ଜର୍ଜରିତ ଶରୀର

ଦେଖି ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଡରେ

ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରି ସେ

ପ୍ରଭୁ ଶାନ୍ତ କରାଇ

ହିରଣ୍ୟକାଶିପୁ କ୍ରୋଧ ରୁ

ବିଷ୍ଣୁ କୋପ ବଳଇ l

ଦୁଇ ଜଣଙ୍କର କୋପରୁ

ମୁକ୍ତି ପ୍ରହଲ୍ଲାଦ ହୋଇ

ତୋ ସାଥେ ମୋ ପିତା ପୂଜ୍ୟହେ 

ବୋଲି ବର ମାଗଇ ।