ଭକତ ଭୋଳିଆ
ଭକତ ଭୋଳିଆ
ଭକତ ଭୋଳିଆ ଜଗନ୍ନାଥ ବୋଲି
ନଜାଣଇ କିଏ କହ
ଭକତଙ୍କ ଲାଗି ଭକତଜୀବନ
ଭାଳୁଥାନ୍ତି ଅହରହ ।
ସେ କେଉଁ ଭକତ ଯା ମାନ ମହତ
ରଖିନାହାନ୍ତି ଶ୍ରୀହରି
ଲକ୍ଷେ ଯୋଜନରୁ ଗଜ ଡାକ ଦେଲା
ରଖିଲେ ଗ୍ରାହକୁ ମାରି ।
କୁରୁସଭା ତଳେ ଦ୍ରୌପଦୀ ଡାକିଲା
ରଖିଲେ ତାର ମହତ
କୋଟିବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଭକତ ଭୋଳିଆ
ରଖିଲେ ତାର ଇଜ୍ଜତ ।
ବନରେ ମୃଗୁଣୀ ଡାକକୁ ଶୁଣିଲେ
ଯେବେ ଭକତ ଭୋଳିଆ
ବ୍ୟାଧ ବିନାଶିଲେ ମୃଗୁଣୀ ରଖିଲେ
ପୁରାଣପୁରୁଷ ଆହା ।
ହସ୍ତିନାକୁ ଗଲେ ଅର୍ଜୁନ ରଥରେ
ଏଇ ଭକତ ଭୋଳିଆ
ମହାଭାରତରେ ଛଳେ ନାଶ କଲେ
କୌରବ ସେନାଙ୍କୁ ଯାହା ।
ସୁଦାମା ସଖାଙ୍କ ପ୍ରେମ ଭକତିରେ
ଭକତ ଭୋଳିଆ ପରା
ଦେଲେ ଯେଉଁ ଧନ ତାହାକୁ ଦେଖିଲା
ଆମ ସସାଗରା ଧରା ।
ପାପୀ ଗୃଧ୍ର ଅଜାମିଳ ବିପ୍ର ତ୍ରାଣ
କଲେ ଭକତ ଭୋଳିଆ
ସୁଗ୍ରୀବ ବିଭୀଷଣେ ଶରଣ ଦେଇ
ରାଜା କଲେ ଚଉବାହା ।
ଦାସିଆ ନଡିଆ ନେଲେ ଭାବ ଭୋଳେ
ଭକତ ବାନ୍ଧବ ହରି
ବଳରାମ ଦାସ ଡକାରେ ସେ ଥିଲେ
ବାଲିରଥେ ବିଜେ କରି।
ଚାରିଦିନ କାଳ ରଥ ରୁହାଇଲେ
ସାଲବେଗ ଭକତିରେ
ପୁରୁଷକୁ ନାରୀ ରୂପ ଦେଲେ ପରା
ଜଗନ୍ନାଥ ଭକତିରେ ।
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଗୁଣ୍ଡିଚାଙ୍କ ଭକତିରେ
ଧରିଲେ ଦାରୁଶରୀର
ନୀଳାଚଳେ ବସି ଭକତ ଭୋଳିଆ
ଭାବ ଲଗାଏ ଅପାର ।
